Φύση

Îles mystérieuses, villages perchés, splendides falaises... Voyage en Thrace, à la découverte d'une Grèce au confluent de deux mondes

soliddop — Mon, 27 Jan 2025 14:23:53 +0000

Îles mystérieuses, villages perchés, splendides falaises... Voyage en Thrace, à la découverte d'une Grèce au confluent de deux mondes soliddop Mon, 01/27/2025 - 16:23

GRAND REPORTAGE - Au nord de la mer Égée, cette région frontalière de la Bulgarie et de la Turquie est une terre mythique. Du culte énigmatique des Grands Dieux sur l'île de Samothrace aux prêches de l'apôtre Paul à Philippes, en passant par la naissance de Méhémet-Ali à Kavala, l'Histoire s'est construite en Thrace, où fleuves et montagnes forment une nature majestueuse.

Un matin au Louvre, happée par le flot des visiteurs déferlant sur l'escalier Daru, je lève instinctivement la tête vers la célèbre Niké sans bras ni tête, qui se trouve au sommet. Ses ailes déployées semblent soudain me protéger de la marée humaine. Perchée sur la proue d'un bateau, avançant sa jambe droite et jetant ses épaules en arrière, la statue lutte visiblement contre le vent, dévoilant un magnifique drapé magnifiant des courbes sensuelles. Rapportée en 1863 par Charles Champoiseau, consul de France en poste dans l'Empire ottoman, la Victoire de Samothrace, qui date du IIe siècle avant J.-C., trône en haut de l'escalier napoléonien depuis cent cinquante ans. Mais sur qui a-t-elle donc veillé pendant vingt et un siècles ?

À Samothrace, berceau de la Victoire

Pour le découvrir, direction Alexandroupolis, ville moderne à quelques encablures de la Turquie, où les Stambouliotes viennent faire la fête le week-end. De son port, part l'unique ferry quotidien à destination de Samothrace située à quelque 50 kilomètres au sud. Du pont supérieur, survolé par des mouettes planantes, l'île se rapproche, dévoilant les pentes arides du mont Saos plongeant dans le bleu profond de la mer Égée.

Homère raconte dans L'Iliade que Poséidon observait de sa cime, à 1600 mètres d'altitude, le déroulement de la guerre de Troie. L'arrivée du ferry crée un semblant d'agitation qui retombe rapidement. Excepté Chora, joli village perché, dont les ruelles dégringolent du haut d'une ancienne forteresse génoise, Samothrace est totalement sauvage. On y vient faire de la randonnée et découvrir le sanctuaire autrefois dominé par la fameuse Victoire ailée du Louvre. Sur la côte nord de l'île, les vestiges des temples, dont les premières pierres datent du VIIe siècle avant J.-C., s'étalent au creux d'un ravin traversé par un torrent dont le débit fut autrefois impétueux, explique Samuel Holzman, membre de l'équipe américaine chargé des fouilles. En l'écoutant, les tonnes de marbre enfoui dans le maquis méditerranéen prennent vie.

Si le mystère demeure sur ces Theoi Megaloi, car les initiés étaient tenus au secret, les recherches ont permis d'en savoir plus sur l'initiation qui protégeait contre les périls en mer mais aussi sur terre et dans l'au-delà. « Nous nous intéressons beaucoup au lien entre la topographie du site et le déroulement du rituel. Les mystes traversaient différents portiques et cours pour atteindre le cœur du sanctuaire au fond du ravin. La scénographie était savamment étudiée », s'enthousiasme l'archéologue américain qui a travaillé sur les maquettes interactives du nouveau musée ouvert en août.

Sous les rayons du soleil matinal déjà brûlant, envahies par le chant assourdissant des cigales, les ruines n'ont rien d'inquiétant mais dans l'obscurité, à la lueur des torches, l'atmosphère devait être mystique. Quelques voyageurs s'y aventurent encore les soirs de pleine lune, célébrant des bacchanales inspirées des mystères des Grands Dieux. Malgré l'éloignement de Samothrace, ce culte fut célèbre dans tout le monde antique. Sa notoriété doit beaucoup à Philippe II de Macédoine qui rencontra sa future épouse Olympias lors de leur initiation commune. Le père d'Alexandre le Grand, suivi par de nombreux souverains hellénistiques, a contribué à embellir le sanctuaire avec des édifices construits en marbre de Thasos, l'île voisine située à une soixantaine de kilomètres au nord-ouest, dont on aperçoit les contours par temps clair.

Thasos, l'île du marbre

Sur la route en terre qui longe la côte nord à travers la pinède, les arbres sont recouverts d'un halo blanc. On pourrait croire à du givre si le thermomètre n'affichait pas plus de 30 °C. Au sortir d'une clairière, la mer surgit, carré turquoise laiteux bordé d'une frange poudreuse formée de minuscules éclats de marbre. À côté des parasols au coude-à-coude, s'entassent d'immenses blocs surmontés par des machines d'extraction.

Vathy fait partie des rares carrières en bord de mer toujours en activité car aujourd'hui, la plupart des gisements sont situés à l'intérieur, dans les profondeurs de l'île. Réputé pour conserver longtemps la fraîcheur, le marbre de Thasos couvre les sols de La Mecque. Dans l'Antiquité, il était si recherché qu'il fut exporté jusqu'à Rome. Une partie de la célèbre colonne de Trajan provient de l'ancienne carrière d'Aliki, au sud. Cette presqu'île, couverte de pins et de thym citron parfumé, est bordée de splendides falaises marquées de stigmates indiquant les blocs de marbre antiques. Au coucher du soleil, tandis que le mont Athos se profile à l'ouest, Aliki est d'une indicible beauté. En 1970, Tony Kozelj a campé seul sur la presqu'île pendant six mois afin de réaliser son relevé topographique pour le compte de l'École française d'Athènes. « On ne pouvait y accéder qu'en bateau.

En 1970, Tony Kozelj a campé seul sur la presqu'île pendant six mois afin de réaliser son relevé topographique pour le compte de l'École française d'Athènes. « On ne pouvait y accéder qu'en bateau. Ce fut une expérience digne de Robinson », se souvient avec nostalgie l'architecte et archéologue d'origine slovène qui n'a plus jamais quitté l'île, découvrant dans la foulée les fameuses mines d'or de Thasos, décrites par Hérodote. Car l'île était d'une grande richesse qui a attiré la convoitise d'États voisins, notamment Athènes. « Thasos aurait pu être la capitale du monde grec avec autant d'or, d'argent, de forêts et de marbre, mais elle a fait de mauvais choix politiques », plaisante Manuela Wurch, l'épouse de Tony, également architecte et archéologue, à l'origine de nombreuses recherches dans l'île. Il suffit de faire un tour au Musée archéologique en sa compagnie pour mieux comprendre l'importance de Thasos dont la conquête par les habitants de Paros au VIIe siècle avant J.-C. a conduit à la fondation de la Thrace égéenne.

La porte des Balkans

Distant de Thasos d'à peine 20 kilomètres, le port de Kavala se déploie gracieusement en amphithéâtre. La ville moderne, dominée par un ancien aqueduc ottoman (Kamares), abrite d'étonnants bâtiments dont le plus exubérant est la mairie, petit manoir fortifié bâti à la fin du XIXe siècle par un négociant de tabac hongrois. Dès 1850, plus d'une centaine de sociétés cultivaient et produisaient des feuilles de tabac à Kavala, exportées dans toute l'Europe.

Aujourd'hui, les anciens entrepôts ont été transformés en centres commerciaux ou en musées et il faut monter dans les villages pomaques, une minorité musulmane vivant sur les flancs du massif du Rhodope, pour voir des feuilles sécher au soleil comme au siècle dernier. Avant cette période prospère, Kavala fut éclipsé par Philippes, dont il ne reste que des vestiges, à une quinzaine de kilomètres au nord-ouest. La ville antique est célèbre pour sa bataille de 42 avant J.-C., opposant les assassins de César aux défenseurs du dictateur déchu. Kavala, qui s'appelait alors Neapolis, ne fut qu'une escale pour l'apôtre Paul, avant de rejoindre Philippes où il baptisa Lydia, la première femme chrétienne d'Europe.

Sublime imaret

Situé sur le tracé de la via Egnatia, à mi-chemin entre Orient et Occident, le petit port de Kavala attisa les convoitises de Byzance, des Vénitiens et fut occupé par les Ottomans jusqu'en 1913. Bordant des ruelles silencieuses et escarpées, les maisons à encorbellement de la vieille ville de Panagia en témoignent, à l'image de celles de Xanthi, ravissante cité voisine où l'Histoire semble s'être figée. Sur une belle place ombragée dominant la mer Égée, s'élève la demeure natale de Méhémet-Ali, né à Kavala au XVIIIe siècle. Très attaché à sa ville d'origine, le fondateur de l'Égypte moderne y fit construire un imaret, à la fois école et lieu où l'on servait une soupe aux indigents. À l'abri des regards, ouvert sur la mer, le bâtiment surmonté de dômes a un faux air du palais de Topkapi. Des voilages flottent sur ses coursives où chaque coin d'ombre abrite un chat. Des jardins d'orangers et des bassins au doux murmure invitent à la méditation.

Après une longue période d'abandon, l'imaret a retrouvé son lustre grâce à la ténacité d'une passionnée, Anna Missirian, qui en a obtenu la concession auprès du gouvernement égyptien et se charge de son entretien. « L'idée est de faire de ce lieu d'hospitalité une base pour découvrir la Thrace, une terre enchanteresse où la nature inexplorée est reine. » À l'est de Kavala, le fleuve Nestos où les ménades jetèrent la tête d'Orphée, forme des méandres spectaculaires entourés de falaises verdoyantes couvertes de plantes endémiques. Le paysage fait penser aux Cévennes alors que la mer est à moins de 30 kilomètres. Au sud-est d'Alexandroupolis, le delta du fleuve Evros a été déclaré parc national abritant plus de 300 espèces d'oiseaux. On glisse en barque sur ce labyrinthe lacustre, à l'affût de busards cachés dans les roseaux et prêts à s'envoler au moindre mouvement pour se poser en Turquie, à quelques centaines de mètres. Samothrace flotte dans la brume au loin tandis qu'un navire de patrouille Frontex rappelle discrètement que l'Union européenne se termine là.

Carnet de route

Utile

L'Office national hellénique du tourisme (01.42.60.65.75) met en ligne sur son site un guide téléchargeable sur la Thrace, à coupler avec les activités proposées par l'office du tourisme de Kavala .

Y aller

Aegean dessert Paris-Thessalonique en direct deux fois par semaine en été, tous les jours de l'année via Athènes. À partir de 190€ l'aller-retour. Sur place, location de voiture indispensable.

NOTRE SÉLECTION D'HÉBERGEMENTS

À Kavala, perché dans le vieux quartier de Panagia, Imaret (00.30.2510.620.151) a été restauré avec minutie à la fin des années 1990, devenant un hôtel de luxe d'une dizaine de chambres. Entre jardins islamiques et terrasses féeriques sur la baie, ce lieu semble sorti d'un conte des Mille et Une Nuits. En 2025, Anna Missirian a pour projet de le transformer en 8 suites où les voyageurs séjourneront plusieurs jours et vivront une expérience unique et personnalisée : survol de certains sites archéologiques en montgolfière, découverte de Thasos et Samothrace en bateau… L'hôtel reste sous sa forme actuelle jusqu'à la fin de l'année. À partir de 1500€ la nuit pour une suite, petit déjeuner compris.

Sur la côte nord de Thasos, Vathi Cove (00.30.2593.440.920) occupe une ravissante petite baie, isolée des plages souvent bondées de l'île. Ouvert en 2020, l'hôtel de 30 chambres et suites décline une élégante palette de bleu, utilisant des matériaux naturels comme le lin, le bois et le marbre. Le dîner sur la terrasse face à la mer est enchanteur tout comme la plage privée de l'hôtel baignée d'une mer translucide. À partir de 400€ la nuit, petit déjeuner compris.

Dans le dédale des ruelles pavées de la vieille ville de Xanthi, Boutique Hotel 1905 (00.30.2541.077.362) fut construit pour loger le dernier député ottoman de la ville. La bâtisse connut ensuite de nombreux propriétaires, avant de devenir un hôtel de 6 chambres en 2016. Ornées de fresques et de meubles anciens, elles vous transporteront à l'époque des barons du tabac. À partir de 70€ la nuit, petit déjeuner compris.

À 500 m du port de Samothrace, Niki Beach (00.30.2551.041.545) abrite 37 chambres, simples avec une belle vue sur la mer. C'est l'une des meilleures adresses de l'île, à 6 km du sanctuaire des Grands Dieux. À partir de 67€ la nuit, petit déjeuner compris.

NOS BONNES TABLES

Face au Kamares ottoman de Kavala, Krokodeilos (251.023.2488) est une institution que seuls les locaux fréquentent. On y savoure les meilleurs poissons grillés de la ville. Environ 30€ par personne.

Située sur la côte est de Thasos, Agorastos (259.304.1225) est une ravissante taverne perchée au-dessus de la mer, face à un îlot pittoresque. Mention spéciale pour le succulent souvlaki de fruits de mer. Environ 50€ par personne.

De passage sur la Golden Beach à l'est de Thasos, l'Open Sea Cafe Bar (259.305.8236) vaut pour sa belle terrasse et la charmante chapelle voisine d'Agia Paraskevi.

S'il y avait une adresse à retenir en Thrace, ce serait Palaia Polis à Xanthi (254.106.8685). Cette ancienne prison bulgare a été transformée en un restaurant gastronomique oriental où l'on se délecte de mezze. Environ 40€ par personne.

À FAIRE

À Kavala

Visiter le musée du Tabac (251.022.3344) pour comprendre tout l'impact économique et social de cette industrie, où les femmes ont joué un rôle important. 2€ l'entrée.

Tester les vins blancs bio réputés du domaine Biblia Chora (259.204.4974), adossé au mont Pangée. À partir de 16€ la bouteille environ. Poursuivre avec Nico Lazaridi (252.108.2049), le plus grand producteur viticole de Grèce, qui vient d'ouvrir un nouveau bar. Dégustation à partir de 12€.

À Xanthi

Remonter les méandres du fleuve Nestos en kayak avec un guide (697.341.7189). À partir de 75€ par personne.

À Samothrace

Découvrir le sanctuaire des Grands Dieux (255.104.1474) et son Musée archéologique rénové et augmenté depuis août 2024. 6€.

Se baigner dans les gorges de Fonias, de superbes piscines naturelles creusées dans la roche.

QUE RAPPORTER

Un foulard de chez Mantility (251.023.0192), concept store à Kavala imaginé par la pétillante Vassiliki. Des motifs digitaux sont créés par des artistes grecs, puis imprimés sur de la soie de grande qualité provenant de Soufli. À partir de 90€.

ΠΗΓΗ

Project Category

Θάσος

Tags

Δραστηριότητες και Αθλητισμός

Φύση

Ανατολική Μακεδονία και Θράκη: Οι καλύτερες παραλίες

soliddop — Mon, 27 Jan 2025 12:55:57 +0000

Ανατολική Μακεδονία και Θράκη: Οι καλύτερες παραλίες soliddop Mon, 01/27/2025 - 14:55

Επιλογές για κάθε προτίμηση,από δημοφιλείς προορισμούς σαν τη Νέα Πέραμο,μέχρι ήσυχα χωριά όπως το Φανάρι ή η Μάκρη

Όσοι επιχειρούν να γνωρίσουν τα ειδυλλιακά τοπία της Ανατολικής Μακεδονίας και της Θράκης έχοντας ως βάση τους τη Θεσσαλονίκη, τείνουν να κινούνται οδικώς σε έναν άξονα που ξεκινά από την πρωτεύουσα της Μακεδονίας και τους φέρνει, διαδοχικά, στην Καβάλα, στην Ξάνθη, στην Κομοτηνή και, τέλος, στην Αλεξανδρούπολη. Και υπάρχουν πολλοί καλοί λόγοι γι’ αυτό, αφού οι συγκεκριμένες πόλεις είναι οι μεγαλύτερες της ευρύτερης περιοχής, με την πιο πλούσια ιστορία.

Τι γίνεται, όμως, εάν έρθετε εδώ κατά την καλοκαιρινή σεζόν; Πέρα από τα συνήθη αξιοθέατα, είναι φυσικό ότι θα αναζητήσετε και τα καλύτερα μέρη για μπάνιο, σε μια τέτοια περίπτωση. Και ίσως εκπλαγείτε, αλλά δεν είναι λίγα.

Επιλέξτε αυτοκίνητο από την SIXT και ζήστε μια premium οδηγική εμπειρία ανακαλύπτοντας παραλίες σαν τον Σταυρό ή την Ασπροβάλτα που παραμένουν διαχρονικά δημοφιλείς ανάμεσα στους Θεσσαλονικείς. Γνωρίσετε το παράκτιο μέτωπο της Καβάλας, όπου βρίσκονται διάσημοι παραθεριστικοί προορισμοί της βόρειας Ελλάδας σαν π.χ. τη Νέα Πέραμο ή την Κεραμωτή, με τη χαρακτηριστική αμμόγλωσσα. Πάμπολλες επίσης οι αμμουδιές της Ξάνθης, ενώ, εάν επιθυμείτε ένα μοντέλο ήσυχων, παραθαλάσσιων διακοπών αξίζει να φτάσετε έως το Φανάρι της Ροδόπης ή σε γραφικά ψαροχώρια του Έβρου όπως είναι λ.χ. η Μάκρη ή τα Δίκελλα.

Οι καλύτερες παραλίες στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη

Σταυρός, Βρασνά, Ασπροβάλτα (Θεσσαλονίκη): Από τα πλέον δημοφιλή παραθεριστικά θέρετρα της περιοχής, με παραλίες που βραβεύονται κάθε χρόνο με Γαλάζιες Σημαίες.

Οφρύνιο, Ορφάνι, Σαρακίνα, Αμμόλοφοι, Βρασίδας, Νέα Πέραμος, Νέα Ηρακλείτσα (Καβάλα): Φημισμένες παραλίες δίπλα σε γνωστούς καλοκαιρινούς προορισμούς, που καλύπτουν όλα τα γούστα και τις επιθυμίες. Πολύ κοντά, σχετικά, στην πόλη της Καβάλας.

Αμμόγλωσσα Κεραμωτής (Καβάλα): Mια λωρίδα γης που εισχωρεί στη θάλασσα και απλώνεται στο μπλε του Αιγαίου. Xάρη στα σχετικά ρηχά και ήρεμα νερά της, η αμμουδιά είναι ιδανική για οικογένειες.

Εράσμιο, Μάγγανα, Μυρωδάτο, Άη Γιάννης, Πόρτο Μόλο, Μάνδρα (Ξάνθη): Στην εκτενή ακτογραμμή της περιφερειακής ενότητας Ξάνθης, το βλέμμα χάνεται σε αμμώδεις παραλίες πολλών χιλιομέτρων, από το Δέλτα του Νέστου έως τη Βιστωνίδα λίμνη στα ανατολικά, σε μια περιοχή με μοναδικό οικοσύστημα.

Φανάρι (Ροδόπη): Το χωριό Φανάρι έχει τη φήμη μιας υπέροχης, αμμουδερής παραλίας με κρυστάλλινα νερά. Αποτελεί αγαπημένο προορισμό ντόπιων, αλλά και Βαλκάνιων τουριστών.

Δίκελλα, Αγία Παρασκευή, Μάκρη (Έβρος): Αγαπημένοι καλοκαιρινοί προορισμοί του Έβρου, δίπλα στην Αλεξανδρούπολη, με όμορφες παραλίες και μικρά, γραφικά ψαροχώρια.

Project Category

Tags

Ακολουθώντας το Μονοπάτι της Παλιάς Καβάλας

soliddop — Mon, 29 Jan 2024 15:43:59 +0000

Ακολουθώντας το Μονοπάτι της Παλιάς Καβάλας soliddop Mon, 01/29/2024 - 17:43

Δροσερό, μαγευτικό και καταπράσινο, το φημισμένο Μονοπάτι τα Παλιάς Καβάλας αποτελεί πόλο έλξης για τους λάτρεις της περιήγησης και της πεζοπορίας και είναι σίγουρα μία από τις πιο όμορφες διαδρομές που μπορεί κανείς να απολαύσει στην Καβάλα αλλά και στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μακεδονίας.

Το περιβαλλοντικό Μονοπάτι της Παλαιάς Καβάλας έχει πάρει το όνομά του από το χωριό Παλαιά Καβάλα που βρίσκεται στην τοποθεσία της αρχαίας πόλης Σκάβαλα και ιδρύθηκε το 1391, σε υψόμετρο 360 μέτρων στις παρυφές του βουνού Σύμβολο.

Το μονοπάτι «τρέχει» κατά μήκος του ρέματος του χωριού, δίπλα ακριβώς στην επαρχιακή οδό που το συνδέει με τον Ζυγό και καλύπτει μια πεζοπορική διαδρομή 3 χλμ. περίπου, πνιγμένη στο πράσινο και ιδανική προς εξερεύνηση κυρίως την άνοιξη και το καλοκαίρι.

Κατά την περιήγηση του ο επισκέπτης θα δροσιστεί κάτω από τα αιωνόβια πλατάνια, θα εντυπωσιαστεί από την οργιώδη βλάστηση που σε κάποια σημεία θυμίζει ζούγκλα ,θα περπατήσει σε γραφικά ξύλινα γεφυράκια, θα δροσιστεί από τα κρυστάλλινα νερά των πηγών και θα αντικρίσει απόκρημνα βράχια και μικρές σπηλιές. Τις εντυπώσεις κλέβει ένας εξαιρετικά αναστηλωμένος νερόμυλος, ο οποίος είναι επισκέψιμος ύστερα από συνεννόηση με τον Σύλλογο της Παλιάς Καβάλας καθώς και μια νεροτριβή ή αλλιώς «ντουλάπι», όπως το αποκαλούσαν οι ντόπιοι, όπου έπλεναν τις κάπες και τα χαλιά τους.

Ο Καταρράκτης Παλιάς Καβάλας

Αναμφισβήτητα το πιο εντυπωσιακό αξιοθέατο του Μονοπατιού είναι ο καταρράκτης της Παλιάς Καβάλας , ο οποίος βρίσκεται 1.500 περίπου μέτρα από το ομώνυμο χωριό. Ο εντυπωσιακός και θορυβώδης αυτός καταρράκτης φθάνει σε ύψος τα 6 μέτρα ενώ το νερό, λαξεύοντας για χρόνια το βράχο, έχει δημιουργήσει δύο βάθρες με κρυστάλλινα νερά σε δύο επίπεδα. Το νερό στις φυσικές αυτές πισίνες είναι κρύο, αλλά όχι απαγορευτικό για τους τολμηρούς που θα βουτήξουν σε αυτό τους καλοκαιρινούς μήνες. Το φυσικό κάλλος στο σημείο είναι εντυπωσιακό ενώ τα πυκνά φυλλώματα που περιβάλουν τον καταρράκτη δημιουργούν μία όαση δροσιάς ακόμη και σε εξαιρετικά ζεστές περιόδους.

Μια εκδρομή στον καταρράκτη της Παλιάς Καβάλας μπορεί να συνδυαστεί με επίσκεψη το χωριό της Παλιάς Καβάλας, πεζοπορία στη φύση και πικνίκ στο δάσος. Η περιπλάνηση στο σημείο δεν είναι δύσκολη και αποτελεί ιδανική εμπειρία και για μικρά παιδιά. Σε κάθε περίπτωση πρόκειται για μία πολύ όμορφη και αναζωογονητική εξόρμηση στη φύση που θα ενθουσιάσει τον επισκέπτη που θα βρεθεί στην περιοχή.

Project Category

Καβάλα

Tags

Φύση

Δάσος Δαδιάς: Ένα προστατευόμενο βασίλειο της φύσης

soliddop — Mon, 29 Jan 2024 15:38:24 +0000

Δάσος Δαδιάς: Ένα προστατευόμενο βασίλειο της φύσης soliddop Mon, 01/29/2024 - 17:38

Ανυπολόγιστης οικολογικής αξίας οικοσύστημα, σπάνιας φυσικής ομορφιάς τοπίο με κρυμμένους πολιτιστικούς και ιστορικούς θησαυρούς, αλλά και καταφύγιο μιας σπάνιας ορνιθοπανίδας που δεν συναντάται σε κανένα άλλο μέρος της Ελλάδας, το Εθνικό Πάρκο Δάσους Δαδιάς – Λευκίμης – Σουφλίου δεν είναι τυχαία μια από τις σημαντικότερες προστατευόμενες περιοχές σε εθνικό και διεθνές επίπεδο.

Η συνολική έκταση του Εθνικού Πάρκου, το οποίο βρίσκεται στο νομό Έβρου, είναι 428.000 στρέμματα από τα οποία τα 72.900 αποτελούν τις 2 ζώνες προστασίας της φύσης (ζώνες Α1 και Α2). Το ύψωμα «Αντά Τεπές» ή «Κορυφή» με 654 μ. υψόμετρο είναι η υψηλότερη κορυφή εντός των ορίων του πάρκου ενώ δεύτερη υψηλότερη είναι το «Κάψαλο» με υψόμετρο 604 μ.

Αυτό το πλούσιο μωσαϊκό της φύσης, στο οποίο οι δασικές εκτάσεις εναλλάσσονται με πετροπλαγιές, λιβάδια, ρέματα, μικρά χωράφια και αγροτικές καλλιέργειες, είναι μία από τις πρώτες περιοχές στην Ελλάδα που τέθηκαν σε καθεστώς προστασίας, λόγω του μεγάλου αριθμού σπάνιων ειδών αρπακτικών πουλιών που κατοικούν εδώ, χαρακτηριστικό για το οποίο το Δάσος της Δαδιάς είναι παγκόσμια γνωστό.

Σπάνια και εντυπωσιακή ορνιθοπανίδα

Στο Εθνικό Πάρκο Δάσους Δαδιάς έχουν παρατηρηθεί 36 από τα 39 είδη ημερόβιων αρπακτικών πουλιών της Ευρώπης ενώ εντυπωσιακό είναι το γεγονός ότι στην περιοχή απαντώνται ταυτόχρονα 3 από τα 4 είδη γύπα της Ευρώπης: ο Μαυρόγυπας, ο Ασπροπάρης και το Όρνιο. Ο Μαυρόγυπας διατηρεί εδώ τον μοναδικό φυσικό αναπαραγόμενο πληθυσμό του στα Βαλκάνια ενώ σχεδόν το σύνολο του πληθυσμού του Ασπροπάρη στη χώρα αναπαράγεται στο Εθνικό Πάρκο. Την ίδια στιγμή, εκτός από τα αρπακτικά, στην περιοχή έχουν παρατηρηθεί περίπου 166 είδη πουλιών κάνοντας το Εθνικό Πάρκο Δαδιάς μοναδικό στο είδος του – ένα πραγματικά σπάνιο περιβάλλον το οποίο κανείς σίγουρα αξίζει να θαυμάσει από κοντά.

Ιερά κρησφύγετα

Το Εθνικό Πάρκο Δαδιάς – Λευκίμης – Σουφλίου θα αποζημιώσει και τους φίλους του θρησκευτικού τουρισμού καθώς εδώ βρίσκονται δύο σπουδαία μοναστήρια με μεγάλη ιστορία. Η Ιερά Μονή Γενεθλίου Θεοτόκου, 4 χλμ ανατολικά του χωριού Δαδιά, στέκει αγέρωχη πάνω σε έναν βράχο και θωρείται από τα παλαιότερα μοναστήρια της περιοχής, το οποίο το 1912 καταστράφηκε από τους Τούρκους. Παρά την καταστροφή που υπέστη, διασώθηκαν εικόνες του 19ου αιώνα, όπως αυτή της Παναγίας και του Αγίου Γεωργίου, η οποία ήταν αφιέρωμα Τούρκου λήσταρχου.

Μία ακόμη Μονή που βρίσκεται εντός των ορίων του Εθνικού Πάρκου είναι η επιβλητική Ιερά Μονή Κορνοφωλιάς, ανατολικά του χωριού Κορνοφωλιά, που επί Τουρκοκρατίας υπήρξε μεγάλο θρησκευτικό και πνευματικό κέντρο ενώ στους χώρους του λέγεται πως λειτούργησε και «κρυφό σχολείο». Το μοναστήρι αποτελεί Μετόχι της Μονής Ιβήρων του Αγίου Όρους και στο εσωτερικό του υπάρχει αντίγραφο της θαυματουργής εικόνας της Παναγίας της Πορταϊτισσας.

Αρχαία μνημεία

Η ευρύτερη περιοχή του Εθνικού Πάρκου παρουσιάζει, επίσης, ιδιαίτερο αρχαιολογικό ενδιαφέρον, καθώς εδώ συναντάει κανείς αρχαιολογικούς χώρους που χρονολογούνται από την προϊστορική περίοδο έως και τη μεταβυζαντινή εποχή. Στην περιοχή της Κορνοφωλιάς έχουν παρατηρηθεί πολλά αρχαιολογικά ευρήματα, μεταξύ των οποίων, πλήθος κεραμικών αλλά και νομίσματα από τους ελληνιστικούς και ρωμαϊκούς χρόνους.

Θεμέλια λιθόκτιστου φρουρίου με πέντε ημικυκλικούς πύργους έχουν βρεθεί στην κορυφή Αντά Τεπέ, ενώ στην κορυφή της Γκίμπρενας δεσπόζουν τα ερείπια Βυζαντινού Κάστρου, το οποίο έχει κτιστεί από τον Αυτοκράτορα Ιουστινιανό. Το κάστρο αυτό αποτελούσε μέρος μιας σειράς οχυρωματικών έργων σε αντίστοιχα σημεία που στόχο είχαν την ανακοπή επιδρομέων στο νότο.

Στην κοιλάδα της Δαδιάς υπάρχουν ενδείξεις ύπαρξης αρχαίου συνοικισμού, καθώς έχουν αποκαλυφθεί άφθονα αρχαία νομίσματα και ειδώλια ενώ στη θέση Ανάβρα, έχουν βρεθεί τρεις μαρμάρινες σαρκοφάγοι ρωμαϊκών χρόνων, καθώς και λαξευμένος βράχος που σύμφωνα με την παράδοση φιλοξενούσε βυζαντινό ναό.

Project Category

Αλεξανδρούπολη

Tags

Φύση

Στις όχθες του ποταμού Άρδα

soliddop — Mon, 29 Jan 2024 15:33:02 +0000

Στις όχθες του ποταμού Άρδα soliddop Mon, 01/29/2024 - 17:33

Ο ποταμός Άρδας είναι μια παιδική χαρά της φύσης, ένα μέρος που αξίζει να επισκεφθεί κανείς αν βρεθεί στην πανέμορφη αυτή περιοχή του Έβρου. Είναι ο βορειότερος ποταμός της Ελλάδας και κινείται, στο μεγαλύτερο μέρος του, στη γειτονική Βουλγαρία παράλληλα με τα σύνορα. Το συνολικό μήκος του Άρδα φτάνει περίπου τα 260 χλμ. από τα οποία τα 220 βρίσκονται στο έδαφος της Βουλγαρίας και τα 40 στο έδαφος της Ελλάδας.

Οι όχθες του ποταμού είναι ιδανικές για πικ-νικ και δεν είναι τυχαίο που γεμίζουν από επισκέπτες κατά την Πρωτομαγιά. Είναι εξαιρετικός προορισμός για βόλτες με τα παιδιά, καθώς είναι ένα μέρος ασφαλές, εύκολα προσβάσιμο και παραδομένο στην αγκαλιά της φύσης με πλούσια βλάστηση και αξιοσημείωτη βιοποικιλότητα.

Γύρω από τον ποταμό υπάρχουν πλούσιοι και όμορφοι βιότοποι, πολλές αμμώδεις νησίδες με βλάστηση και ένα από τα πιο πλούσια και εντυπωσιακά παραποτάμια δάση της Ελλάδας. Επίσης ο Άρδας είναι ένας από τους πιο πλούσιος βιοτόπους όσον αφορά την ορνιθοπανίδα, την ερπετοπανίδα και την ιχθυοπανίδα, η οποία είναι παρόμοια με αυτή του Έβρου.

Το μουσικό φεστιβάλ του Άρδα

Στις Καστανιές Έβρου και δίπλα στις όχθες του ποταμού Άρδα, πραγματοποιείται από το 1995, η «Συνάντηση Νέων - Άρδας», μία πολιτιστική, και όχι μόνο, συνάντηση νέων από όλη τη χώρα και τα Βαλκάνια. Κατά τη διάρκεια αυτού του ξεχωριστού φεστιβάλ, εκτός από τις μουσικές συναυλίες που δίνουν μεγάλα ονόματα της ελληνικής μουσικής σκηνής, πραγματοποιούνται πολλαπλές παράλληλες εκδηλώσεις. Δράσεις, όπως προβολές, παρουσιάσεις από οργανώσεις, εκθέσεις, διεξαγωγή αθλητικών events, θεατρικές παραστάσεις, λειτουργία ραδιοφωνικού σταθμού, εθελοντικές δραστηριότητες, ενέργειες προβολής τοπικής παράδοσης, οικοτουριστικές περιηγήσεις και πολλά ακόμη δρώμενα, διαμορφώνουν ένα ευρύ και εξαιρετικά ενδιαφέρον πολιτιστικό οικοσύστημα. «Νέοι» όλων των ηλικιών, συναντώνται και κατασκηνώνουν για πέντε μέρες στο «ποτάμι του πολιτισμού», τον Άρδα, όπου με οδηγό τη μουσική , στέλνουν το μήνυμα της ειρηνικής συνύπαρξης των λαών. Η «Συνάντηση Νέων - Άρδας» είναι σίγουρα μία ξεχωριστή παραποτάμια εμπειρία που αξίζει κανείς να ζήσει αφού συνδυάζει αρμονικά την ομορφιά της φύσης με τον πολιτισμό.

Project Category

Αλεξανδρούπολη

Tags

Φύση

Δέλτα του Έβρου: Ταξίδι σε έναν προστατευόμενο παράδεισο

soliddop — Mon, 29 Jan 2024 15:02:54 +0000

Δέλτα του Έβρου: Ταξίδι σε έναν προστατευόμενο παράδεισο soliddop Mon, 01/29/2024 - 17:02

Λίγες είναι οι ταξιδιωτικές εμπειρίες που μπορούν να συγκριθούν με μία επίσκεψη στο Δέλτα του Έβρου. Δεν έχει σημασία αν κάποιος είναι φυσιολάτρης ή όχι. Το δέος που προκαλεί αυτός ο τόπος είναι ένα συναίσθημα δεδομένο για όλους όσους βρεθούν στο σημείο.

Το Δέλτα του ποταμού Έβρου, μία από τις σημαντικότερες προστατευόμενες περιοχές της Ελλάδας, καλύπτει έκταση περίπου 200.000 τ.μ. στα νότια του ομώνυμου νομού. Έχει αναγνωριστεί ως διεθνής υγρότοπος ήδη από το 1971 και αποτελεί ανεκτίμητο καταφύγιο σπάνιων ειδών με αξία πανευρωπαϊκή. Εδώ συναντώνται 304 είδη πουλιών, 46 είδη ψαριών, 7 είδη αμφιβίων, 21 είδη ερπετών, περισσότερα από 40 είδη θηλαστικών και πάνω από 350 είδη φυτών στις όχθες του.

Ο ποταμός Έβρος πηγάζει από την Ρίλα, στην Βουλγαρία και διασχίζει 515 χιλιόμετρα μέχρι να φτάσει στις εκβολές του στο Θρακικό Πέλαγος. Οι μεγάλες ποσότητες φερτών υλικών που μεταφέρει κατά τη διαδρομή του, περίπου 170.000 τόνους ανά έτος όπως υπολογίζεται, αποτελεί τον βασικό λόγο που το Δέλτα του Έβρου αποτελείται από τόσες πολλές και διαφορετικές διακλαδώσεις, καθώς εμποδίζουν τα νερά του να χυθούν στην θάλασσα αναγκάζοντας τα να βρουν άλλες διεξόδους. Το ιδιαίτερο μικροκλίμα της περιοχής ουσιαστικά ρυθμίζεται από τα τμήματα του ποταμού, ανάμεσα στα οποία δημιουργούνται λίμνες, λιμνοθάλασσες και νησίδες, οι οποίες πλαισιώνονται με πλούσια βλάστηση.

Η σημασία του Δέλτα του Έβρου

Η τεράστιά αξία και η πιο σημαντική συνεισφορά του Δέλτα του Έβρου στο οικοσύστημα σχετίζεται με τη μετανάστευση και το ξεχειμώνιασμα των δεκάδων ειδών πτηνών που βρίσκουν καταφύγιο εδώ. Πουλιά που έρχονται τον χειμώνα από την Βόρεια Ευρώπη και την Ρωσία ή άλλα που κάνουν στάση στο σημείο αυτό κατά τις διαδρομές τους από την Αφρική στην Ευρώπη και αντίστροφα. Αυτή η συνεχόμενη κινητικότητα είναι ένα χαρακτηριστικό που κάνει το Δέλτα ζωντανό και εξαιρετικά ενδιαφέρον και τις 4 εποχές του χρόνου.

Η πλούσια πανίδα της περιοχής

Ποια είναι όμως τα είδη που χρησιμοποιούν τον υγροβιότοπο ως στάση του μεγάλου ταξιδιού της μετανάστευσής τους προς θερμότερα κλίματα; Ξεχωρίζουν τα φοινικόπτερα, οι κύκνοι και οι χιλιάδες πάπιες, καθώς και οι ροδοπελεκάνοι, οι χαλκόκοτες, οι χουλιαρομύτες, οι αργυροπελεκάνοι, οι νανόγλαροι και η εξαιρετικά σπάνια λεπτομύτα.

Το εξαιρετικό ευνοϊκό κλίμα στο Δέλτα του Έβρου δημιουργεί και τις κατάλληλες συνθήκες αναπαραγωγής για τα είδη αυτά. Στον Έβρο άλλωστε αναπαράγονται 77 συνολικά είδη ζώων, μεταξύ των οποίων, 3 είδη ερωδιού – που αποτελεί ένα ιδιαίτερα σπάνιο πτηνό. Τα πτηνά που ξεχειμωνιάζουν στο Δέλτα τρέφονται με καρκινοειδή, μαλάκια, σκουλήκια, σαλαμάντρες, βατράχια και βέβαια κουνούπια.

Η περιοχή είναι επίσης πεδίο δράσης και για θηλαστικά όπως, βίδρες, αγριόγατες, κουνάβια, νυφίτσες, ασβοί, σκαντζόχοιροι, λαγόγυροι, σκίουροι και νυχτερίδες που με τη σειρά τους γίνονται τροφή για μεγαλύτερα ζώα, όπως τα αρπακτικά πουλιά που ζουν σε κοντινές περιοχές και έρχονται εδώ για να κυνηγήσουν τη λεία τους.

Ο παράγοντας άνθρωπος

Οι επισκέπτες που επιθυμούν να γνωρίσουν από κοντά το Δέλτα του Έβρου, βιώνοντας την μοναδική εμπειρία μίας βαρκάδας στα νερά του, μπορούν να ενημερώνονται και να εφοδιάζονται τα απαραίτητα πριν την βόλτα τους από το Κέντρο Πληροφόρησης Δέλτα Έβρου που βρίσκεται στην Τραϊανούπολη ή από το Τουριστικό Κέντρο Φερών.

Η περιήγηση στο Δέλτα γίνεται επί της ουσίας σε δύο μεγάλες λιμνοθάλασσες, που αποτελούν τα πολυτιμότερα υγροτοπικά συστήματα του τόπου. Αυτές είναι η Δράνα (ή λίμνη του Δράκοντος) με έκταση 6.000 στρεμμάτων και τα Παλούκια με έκταση 2.800 στρέμματα. Η ασύγκριτη φυσική ομορφιά του τοπίου τριβελίζει το μυαλό του επισκέπτη για πολύ καιρό και γίνεται ανάμνηση που είναι αδύνατον να ξεχασθεί.

Επειδή η αξία του ποταμού για την γεωργία, την αλιεία και την κτηνοτροφία είναι ανυπολόγιστη, έχουν προκύψει σημαντικά αρδευτικά έργα στην ποταμό που έχουν αλλάξει, σε κάποια τμήματα, τη φυσιογνωμία της περιοχής. Στο βόρειο και κεντρικό τμήμα του Δέλτα του Έβρου η ανθρώπινη παρέμβαση είναι αισθητή καθώς έχουν αποξηρανθεί και καλλιεργούνται συστηματικά εκτάσεις, με την βοήθεια αποστραγγιστικών καναλιών, όπως η Σαραντάμετρος και η Δεκάμετρος.

Η ιστορία του τόπου

Το Δέλτα του Έβρου είναι γνωστό και με το όνομα «Αινήσιο Δέλτα» από την αρχαία ελληνική πόλη Αίνο σημερινή Εnez, ενώ οι Τούρκοι συνηθίζουν να το ονομάζουν «Γκιαούραντα: νησί των απίστων» μια ονομασία που είχε υιοθετηθεί για αρκετό διάστημα στο παρελθόν. Μέχρι την δεκαετία του 1950 το Δέλτα Έβρου ήταν ένας άγνωστος, ανεξερεύνητος και εντελώς παρθένος τόπος. Η απόφαση για την αξιοποίηση του άλλαξε τελείως τα δεδομένα, αφού ξεκίνησαν κατασκευαστικά έργα, διαμορφώθηκαν χωματόδρομοι και αποξηράνθηκαν εκτάσεις για να καλλιεργηθούν παρέχοντας έτσι ενίσχυση στο αγροτικό και κτηνοτροφικό εισόδημα.

Η εικόνα του Δέλτα σήμερα είναι απλά ονειρική και ταυτόχρονα ευεργετική για τη ζωή που την περιβάλει. Είναι επίσης πολύ ελπιδοφόρο το γεγονός πως καταβάλλεται συνεχής και συστηματική προσπάθεια προώθησης της περιοχής, ώστε να αναδειχθεί ακόμη περισσότερο η αξία της ως ένας μοναδικός στο είδος του τουριστικός προορισμός που φέρνει στο προσκήνιο το μεγαλείο της φύσης.

Project Category

Αλεξανδρούπολη

Tags

Φύση

Φαλακρό Όρος: Μία μεγαλειώδης «πίστα» δραστηριοτήτων για όσους λατρεύουν τη φύση και τα χειμερινά σπορ

soliddop — Mon, 29 Jan 2024 14:29:15 +0000

Φαλακρό Όρος: Μία μεγαλειώδης «πίστα» δραστηριοτήτων για όσους λατρεύουν τη φύση και τα χειμερινά σπορ soliddop Mon, 01/29/2024 - 16:29

Ο πιο επιβλητικός ορεινός όγκος στο Νομό Δράμας και ένα από τα υψηλότερα βουνά της Ελλάδας, το Φαλακρό Όρος, έχει υψόμετρο 2.232 και διακρίνεται για τη φυσική του ομορφιά, την αξιοσημείωτη βιοποικιλότητα αλλά και την ποικιλόμορφη μορφολογία του που συνδυάζει μεγάλες αλπικές εκτάσεις, πυκνά δάση, απότομους γκρεμούς και πεδινά πλατώματα.

Δραστηριότητες για όλους

Στο εντυπωσιακό αυτό βουνό οι 4 εποχές του χρόνου πλάθουν εικόνες μαγικές και προσφέρουν πολλαπλές ευκαιρίες για outdoor εμπειρίες που δύσκολα ξεχνιούνται. Οι λάτρεις της πεζοπορίας μπορούν να περιηγηθούν σε φιλόξενες πλαγιές και καταπράσινα, συναρπαστικά μονοπάτια, όπως το φημισμένο Ευρωπαϊκό μονοπάτι μεγάλων διαδρομών Ε6, που ξεκινάει από τη Φιλανδία και διαπερνάει, μεταξύ άλλων, και τη Δράμα για να καταλήξει στην Τουρκία. Όσοι αγαπούν την αναρρίχηση θα αποζημιωθούν καθώς υπάρχουν πολλές επιβλητικές ορθοπλαγιές προς εξερεύνηση για επαγγελματίες αλλά και αρχάριους ορειβάτες.

Πανέμορφο είναι το τοπίο την άνοιξη για να θαυμάσει κανείς τα πολύχρωμα λουλούδια που γεμίζουν τα ορεινά λιβάδια αλλά και το φθινόπωρο, κατά το οποίο οι δασικές εκτάσεις από πράσινες γίνονται πορτοκαλί, χρυσοκίτρινες αλλά και κόκκινες καθώς τα φύλλα αλλάζουν χρωματική παλέτα δίνοντας τροφή στο βλέμμα.

Το χειμώνα το Φαλακρό Όρος παραδίνεται στο παγωμένο βασίλειο του χιονιού και υποδέχεται πλήθος επισκεπτών που αγαπούν τα χειμερινά σπορ και τα αλπικά τοπία, ιδανικά ακόμη και για μία απλή βόλτα καθώς συνδυάζουν το αναζωογονητικό περιβάλλον με την υπέροχη θέα προς ένα μεγάλο κομμάτι της Βόρειας και όχι μόνο Ελλάδας.

Ένας ανεκτίμητος βιότοπος

Το όρος Φαλακρό διαθέτει τεράστιο χλωριδικό πλούτο και αποτελεί έναν βιότοπο εξαιρετικού βοτανικού ενδιαφέροντος. Εδώ συναντάει κανείς άγριες ορχιδέες, δρυάδες, παχύφυτα, κρόκους, ερυθρώνια, πρίμουλες που εναλλάσσονται με αρωματικά φυτά, όπως η ρίγανη, το θυμάρι, η μέντα και πολλά άλλα είδη σε ένα πολύχρωμο και αναζωογονητικό κάδρο που διεγείρει όλες τις αισθήσεις. Αλλά και στις δασικές περιοχές του βουνού μπορεί ο επισκέπτης να «χαθεί» σε ένα σύμπαν από βελανιδιές, φράξους , καστανιές, γαύρους και οξιές.

Το ξεχωριστό οικοσύστημα του Φαλακρού φιλοξενεί επίσης σπάνια και υπό εξαφάνιση είδη πεταλούδας, μεγάλα θηλαστικά, σπάνια έντομα, ενώ σε υψόμετρο που ξεπερνάει τα 1000 μέτρα ζουν κοπάδια από άγρια άλογα.

Η Χιονότρυπα

Ένα πολύ ιδιαίτερο φυσικό φαινόμενο της περιοχής είναι η Χιονότρυπα, η οποία βρίσκεται σε ύψος 2100 μέτρων, κάτω από την κορυφή του Φαλακρού όρους, κοντά στο σαλέ του χιονοδρομικού κέντρου.

Πρόκειται για μία εντυπωσιακή καταβόθρα, της οποίας η οροφή κατέρρευσε, με πλάτος 40 μέτρα και βάθος 111 μέτρα, στον πυθμένα της οποίας βρίσκεται μόνιμα χιόνι. Στο εσωτερικό της χιονότρυπας η θερμοκρασία δεν ξεπερνάει τον ένα βαθμό Κελσίου.

Οι τολμηροί που θα θελήσουν να την εξερευνήσουν πρέπει να γνωρίζουν πως η είσοδος στον παγωμένο, απόκοσμο κόσμο της χιονότρυπας τους περισσότερους μήνες του χρόνου είναι φραγμένη από χιόνι. Το εσωτερικό χωρίζεται σε τρία μέρη. Το πρώτο και ανοιχτό κομμάτι της Χιονότρυπας έχει βάθος 60 μέτρα και το χιόνι διατηρείται όλες τις εποχές. Το δεύτερο κομμάτι του σπηλαίου είναι προσβάσιμο έπειτα από κατακόρυφη κατάβαση 15 μέτρων μέσα σε μικρό τούνελ, η οποία στη συνέχεια γίνεται επικλινής πάνω σε πλαγιά χιονιού για να καταλήξει μετά από άλλα 15 μέτρα σε έναν εντυπωσιακό θάλαμο, με πλούσιο διάκοσμο στα τοιχώματα και ύψος 40μ περίπου. Εκεί, ο επισκέπτης έχει φτάσει πλέον τα -90 μέτρα, ενώ το σπήλαιο εκτείνεται για άλλα 20 μέτρα όπου και καταλήγει σε δεύτερο θάλαμο.

Project Category

Δράμα

Tags

Φύση

Σπήλαιο του Αγγίτη: Στη Δράμα η φύση ζωγραφίζει

soliddop — Mon, 29 Jan 2024 14:24:55 +0000

Σπήλαιο του Αγγίτη: Στη Δράμα η φύση ζωγραφίζει soliddop Mon, 01/29/2024 - 16:24

Η ελληνική φύση είναι μεγαλειώδης και ποικιλόμορφη, γεμάτη σαγηνευτικά τοπία με πρωταγωνιστικά στοιχεία τους ορεινούς όγκους, τα παρθένα δάση, τις εντυπωσιακές ακτογραμμές, τις εύφορες πεδιάδες, τους αναζωογονητικούς υδάτινους παραδείσους αλλά και σπάνια φυσικά αξιοθέατα που κόβουν την ανάσα.

Ένα από αυτά βρίσκεται κοντά στη Δράμα και δεν νοείται να μην το επισκεφτεί κανείς αν βρεθεί στην εν λόγω περιοχή. Μιλάμε βέβαια για το επιβλητικό σπήλαιο του Αγγίτη, ένα από τα σημαντικότερα φυσικά αξιοθέατα της Βόρειας Ελλάδας και όχι μόνο που παράλληλα αποτελεί το μόνο επισκέψιμο σπήλαιο στην Ευρώπη που διαρρέεται από ποτάμι, αλλά και το μεγαλύτερο ποτάμιο σπήλαιο του κόσμου!

Το γνωστό και ως σπήλαιο Μααρά, ονομασία η ετυμολογία της οποίας προέρχεται είτε από τα αραβικά και σημαίνει «μικρό σπήλαιο» είτε από τα εβραϊκά που σημαίνει «νερό από το βουνό», βρίσκεται στον Δήμο Προσοτσάνης, σε απόσταση 23 χιλιομέτρων από την πόλη της Δράμας, στους νότιους πρόποδες του Φαλακρού όρους , όπου μέσα από τα έγκατα της γης πηγάζει ο παγωμένος ποταμός Αγγίτης.

Παρόλο που το σπήλαιο Αγγίτη αποτελεί ένα από τα εντυπωσιακότερα σπήλαια σε Πανευρωπαϊκό επίπεδο, δεν είναι, ομολογουμένως, ιδιαίτερα γνωστό ακόμη και στο ελληνικό κοινό, καθώς έγινε επισκέψιμο από το 2001. Σταδιακά βέβαια η φήμη του ισχυροποιείται καθώς όλο και περισσότεροι επισκέπτες εντυπωσιάζονται από την εμπειρία και έτσι γίνονται οι καλύτεροι πρεσβευτές του, συστήνοντας το και σε άλλους λάτρεις της φύσης, περιπατητές και οπαδούς της περιπέτειας.

Ιστορία και Μορφολογία

Τo σπήλαιο του Αγγίτη ανακαλύφθηκε το Σεπτέμβριο του 1978 από ομάδα Ελλήνων και Γάλλων σπηλαιολόγων, οι οποίοι υποστήριζαν ότι τα νερά των πηγών του ποταμού Αγγίτη πρέπει να περνούν από σπήλαιο. Για να το αποδείξουν επιχείρησαν κατάδυση με σκάφανδρα στις πηγές και σε βάθος 7 μ. βρήκαν δίοδο προς το σπήλαιο. Έτσι αποκαλύφθηκε μία τεράστια στοά μήκους τουλάχιστον 500 μ. ενώ το σπήλαιο συνολικά εκτείνεται σε μήκος άνω των 21 χιλιομέτρων.

Η πορεία μέσα στο υπέροχο αυτό δημιούργημα της φύσης είναι καθηλωτική, καθώς γίνεται πάνω σε έναν «πεζόδρομο» που διασχίζει κατά μήκος το σπήλαιο με τους πανέμορφους σταλακτίτες να δεσπόζουν στην οροφή του. Ορισμένοι έχουν διάμετρο 2 μ. και φτάνουν έως την επιφάνεια του νερού. Τα καταπληκτικά χρώματά τους οφείλονται στην ύπαρξη μεταλλευμάτων (μαγγάνιο, σίδηρος, χαλκός κ.ά.).

Εντυπωσιακή είναι η «αίθουσα του τροχού», η οποία συνδέεται μέχρι και σήμερα με την κύρια περιοχή του σπηλαίου με ένα διάδρομο, και οφείλει το όνομά της στην παρουσία ενός μεγάλου υδραυλικού τροχού διαμέτρου 8μέτρων, ο οποίος κάλυπτε τη παροχή νερού και τις αρδευτικές ανάγκες της περιοχής κατά την οθωμανική εποχή. Εντός αυτού του μεγάλου ανοίγματος στην οροφή της αίθουσας, διαστάσεων 8×12μ., τοποθετείται πιθανή είσοδος των γύρω χωριών και μυστική πρόσβαση από την ακρόπολη που βρίσκεται πάνω από την σπηλιά στο ποτάμι.

Το βλέμμα καθηλώνει και το τοξωτό άνοιγμα, όπου ξεχειλίζουν με ορμή τα νερά στον κάμπο διαμορφώνοντας μια δροσιστική όαση με δέντρα, λεύκες και ιτιές στο περιβάλλοντα χώρο του σπηλαίου, ιδανική για την απαραίτητη χαλαρωτική στάση των επισκεπτών.

Δέος προκαλεί επίσης και η αίθουσα "Ακρόπολη". Πρόκειται για τη μεγαλύτερη αίθουσα που έχει ανακαλυφθεί σε ελληνικό σπήλαιο (μήκους 120, πλάτους 65 και ύψους 45 μέτρων), η οποία ξεχωρίζει για το μέγεθος, τον διάκοσμο, αλλά και το ποτάμι που τη διαρρέει, δημιουργώντας υπόγειες όχθες και βραχώδεις σχηματισμούς, διαμορφώνοντας ένα απόκοσμο, μυστηριακό σκηνικό.

Η προϊστορία του σπηλαίου ξεκινά ήδη πριν από 30.000 χρόνια, ενώ οι ανασκαφές στο σπήλαιο και τη γύρω περιοχή, που ξεκίνησαν το 1992, έχουν φέρει στο φως λίθινα εργαλεία και οστά προϊστορικών ζώων (ρινόκερου, μεγάκερου, μαμούθ), κάποια από τα οποία εκτίθενται σήμερα στο Μουσείο Δράμας. Στην «αίθουσα του τροχού», σε ένα μικρό πλάτωμα στην αριστερή όχθη του ποταμού ανακαλύφθηκαν επίσης λείψανα εγκαταστάσεων της Νεολιθικής Περιόδου (3.000 π.Χ.).

Εντός του σπηλαίου ζουν μόνιμα 37 είδη ζώων ενώ βρίσκονται επίσης ψάρια, νυχτερίδες και κάποια μεγαλύτερα θηλαστικά, όπως η βύδρα και οι μυοκάστορες.

Ο Αγγίτης, ο μεγαλύτερος από τους παραποτάμους του Στρυμόνα ποταμού, με περίπου 50 χλμ. μήκος – συνεχίζει το ορμητικό ταξίδι του και στο ύψος του χωριού Συμβολή, «συναντάει» τα νερά από τις πηγές της Δράμας, απ’ όπου ξεκινά μια δαιδαλώδη διαδρομή ανάμεσα σε κάθετους βράχους, σχηματίζοντας το ομώνυμο φαράγγι του Αγγίτη.

Χρήσιμες πληροφορίες:

Το σπήλαιο του Αγγίτη είναι ανοικτό 365 μέρες το χρόνο. Το εισιτήριο για να επισκεφτεί κανείς το αξιοποιημένο του κομμάτι κοστίζει 6 ευρώ (φοιτητικό 3 ευρώ). Οι ώρες λειτουργίας για τη χειμερινή περίοδο είναι 10:30 – 17:00 από Δευτέρα έως Σάββατο και 10:00 – 16:30 τις Κυριακές και τις αργίες. Για περισσότερες πληροφορίες μπορείτε να επικοινωνείτε στο τηλ. 25220 60460.

Project Category

Δράμα

Tags

Φύση

Στον Καταρράκτη Λειβαδίτη η φύση έπλασε έναν υδάτινο παράδεισο

soliddop — Mon, 29 Jan 2024 13:07:44 +0000

Στον Καταρράκτη Λειβαδίτη η φύση έπλασε έναν υδάτινο παράδεισο soliddop Mon, 01/29/2024 - 15:07

Προορισμός που συνδυάζει τα χίλια πρόσωπα της φύσης και το πολύτιμο στοιχείο του νερού με πλούσια σε ποικιλία χλωρίδα και πανίδα, ο εντυπωσιακός καταρράκτης Λειβαδίτης είναι ένας από τους ωραιότερους και μεγαλύτερους των Βαλκανίων.

Για τους λάτρεις των υδάτινων τοπίων, της εξερεύνησης και της πεζοπορίας αποτελεί σίγουρα κορυφαίο προορισμό για κάθε εποχή με ιδανικότερη όλων το χειμώνα. Και αυτό γιατί οι χαμηλές θερμοκρασίες συχνά παγώνουν τα νερά του καταρράκτη, δημιουργώντας ένα μοναδικό θέαμα.

Ο Λειβαδίτης βρίσκεται στα σύνορα των νομών Δράμας και Ξάνθης, σε μία περιοχή ανυπέρβλητου φυσικού κάλλους και σε υψόμετρο 1.200 μέτρων στους δυτικούς πρόποδες του όρους Κούλα, κοντά στο δάσος της Χαϊντούς. Σχηματίζεται από τα νερά του Μυλοπόταμου, ενός μικρού παραποτάμου του Αρκουδορέματος, και μπορεί κανείς να φτάσει σε αυτόν και από την Δράμα και από τη Ξάνθη.

Από τη Δράμα, μετά το Αρκουδόρεμα, λίγο πριν το χωριό Διπόταμα, και μετά από 7 χιλιόμετρα στο δασικό δρόμο που αρχίζει στο χωριό Τραχώνι ο επισκέπτης φτάνει σε ένα σύντομο μονοπάτι 500 μέτρων που καταλήγει στον καταρράκτη. Από τη Ξάνθη, μετά το χωριό Λειβαδίτης, ακολουθεί κανείς το μονοπάτι που ξεκινάει από το χωριό και φτάνει στον καταρράκτη μετά από 3 χλμ.

Ομολογουμένως, φτάνοντας στον καταρράκτη το τοπίο που αντικρύζει κανείς είναι μαγευτικό. Τα νερά πέφτουν από ύψος 60 περίπου μέτρων με ιδιαίτερη ορμή, ενώ πλούσια είναι βλάστηση που έχει αναπτυχθεί στις σχισμές των βράχων.

ΧΛΩΡΙΔΑ ΚΑΙ ΠΑΝΙΔΑ

Η περιοχή, η οποία βρίσκεται στα όρια του Εθνικού Πάρκου Οροσειράς Ροδόπης, φιλοξενεί μια ποικιλόμορφη χλωρίδα και παράλληλα αποτελεί καταφύγιο για πολλά αμφίβια, πτηνά και θηλαστικά.

Εδώ θα δει κανείς υπεραιωνόβιες οξιές που ξεπερνούν σε ύψος τα 30 μέτρα, αλλά και εντυπωσιακές συστάδες σημύδας. Στην ευρύτερη περιοχή υπάρχουν επίσης φλαμουριές, φράξοι, οστρυές, σφενδάμια και άλλα είδη, σπάνια και μη.

‘Όσον αφορά την ορνιθοπανίδα, κοντά στον καταρράκτη συναντάει κανείς πολλά είδη πτηνών, όπως ο φιδαετός, το σαΐνια, το ξεφτέρι, ο μπούφος, ο μαύρος δρυοκολάπτης, η μπεκάτσα, η φάσσα, ο νεροκότσυφας, ο τρυποφράχτης, το αηδόνι, η τσίχλα, το λούγαρο, ο πύρρουλας και ο τρυποφράχτης. Αλλά και πολλά αμφίβια ζουν και βασιλεύουν στα νερά των ρεμάτων που σχηματίζονται εδώ, όπως η σαλαμάνδρα, ο κοινός τρίτωνας, ο φρύνος, η κιτρινομπομπίνα αλλά και πολλά είδη βατράχων. Τις κατηγορίες των ζώων που βρίσκουν καταφύγιο στο υδάτινο βασίλειο του Λειβαδίτη συμπληρώνουν τα ερπετά, όπως οι μεσογειακές χελώνες, οι σπάνιες αμμόσαυρες, τα νερόφιδα, οι σαΐτες και οι οχιές αλλά και μεγάλα θηλαστικά, όπως οι αρκούδες, οι λύκοι και τα ζαρκάδια που «συχνάζουν» στα πιο ορεινά σημεία.

ΜΥΘΟΙ & ΘΡΥΛΟΙ

Το μαγευτικό φυσικό κάδρο στο οποίο δεσπόζει ο καταρράκτης Λειβαδίτης φέρνει στο νου τις νύμφες Ναϊάδες των αρχαίων μύθων αλλά και τις νεράιδες των λαϊκών παραμυθιών. Σύμφωνα με τη λαϊκή παράδοση μάλιστα, στα νερά του Λειβαδίτη λούζονταν οι «καλοκυράδες» (νεράιδες), ενώ στις σπηλιές του ύφαιναν, σε πέτρινους αργαλειούς, το αραχνοΰφαντο νεραϊδόγνεμα. Εδώ επίσης έστηναν χορό σε διονυσιακούς ρυθμούς οι γνωστοί Σάτυροι, ενώ στα μαγευτικά δάση της περιοχής ακούγονταν τα τραγούδια του Ορφέα, γιου του θεού Απόλλωνα και της Μούσας Καλλιόπης, ο οποίος σαγήνευε με τη μουσική του του θεούς και ανθρώπους.

Project Category

Ξάνθη

Tags

Φύση

Απολιθωμένο δάσος Φυλακτού: Ένας γεωλογικός θησαυρός 40 εκ. ετών

soliddop — Mon, 29 Jan 2024 13:03:33 +0000

Απολιθωμένο δάσος Φυλακτού: Ένας γεωλογικός θησαυρός 40 εκ. ετών soliddop Mon, 01/29/2024 - 15:03

Το παλαιότερο απολιθωμένο δάσος της Ελλάδας και ένα από τα καλύτερα διατηρημένα στην Ευρώπη βρίσκεται στο χωριό Φυλακτό και στην ευρύτερη περιοχή του Τυχερού στον Έβρο.

Η περιπλάνηση σε αυτό το μονάκριβο μνημείο της φύσης, ηλικίας 40 εκ. ετών, είναι μία σπάνια εμπειρία καθώς τα πολυάριθμα απολιθώματα του βρίσκονται διάσπαρτα μέσα σε ένα καταπράσινο πυκνό πευκοδάσος με πλούσια βλάστηση.

Σύμφωνα με τα λεγόμενα της επιστημονικής κοινότητας, όπως αυτά αποτυπώνονται στην ενημερωτική πινακίδα που αντικρίζει ο επισκέπτης στην είσοδο του Απολιθωμένου Δάσους Φυλακτού, η δημιουργία του σχετίζεται με την ηφαιστειακή δράση που αναπτύχθηκε στο βορειοανατολικό Αιγαίο. Τα πλούσια σε διοξείδιο του πυριτίου διαλύματα που δημιουργήθηκαν από τις συνεχείς ηφαιστειακές εκρήξεις της τότε εποχής διαπότισαν το δάσος και απολίθωσαν το σύνολό του: αντικατέστησαν δηλαδή ολόκληρη την οργανική φυτική ύλη με ανόργανη. Η απολίθωση που προέκυψε συγκεντρώνει τεράστιο παλαιοντολογικό και γεωλογικό ενδιαφέρον, αφού έφερε στο φως μοναδικά παλαιοβοτανικά ευρήματα απολιθωμένων κορμών, φύλλων, καρπών, θαλασσίων Μαλακίων, Σπονδυλοζώων, Κοραλλίων κ.α.

Εντύπωση και δέος προκαλεί μια πελώρια απολιθωμένη βελανιδιά, ηλικίας τουλάχιστον 25 εκατομμυρίων ετών, με μήκος περίπου 20 μέτρα και διάμετρο 1,5, η οποία φυλάσσεται σε ένα μακρόστενο στέγαστρο στην άκρη του χωριού. Σύμφωνα με τον καθηγητή Παλαιοντολογίας – Παλαιοβοτανολογίας του Εθνικού Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών Δρ. Ευάγγελο Βελιτζέλο, το συγκεκριμένο απολίθωμα αποτελεί την αρχαιότερη (προγονική) μορφή δρυός στον Ευρωπαϊκό χώρο και είναι η πρώτη φορά που καταγράφηκε τόσο το απολιθωμένο ξύλο, όσο και το φύλλο του ίδιου δέντρου.

Μέσα στο καταπράσινο πευκόδασος δύο είναι οι διαδρομές που οδηγούν τους περιπατητές σε απολιθωμένους κορμούς: το Μικρό Μονοπάτι 200 μέτρων και το Μεγάλο Μονοπάτι 700 μέτρων. Ένα μικρό εκθετήριο με δείγματα απολιθωμένων ευρημάτων της ευρύτερης περιοχής λειτουργεί επίσης στο Τουριστικό Κέντρο Τυχερού στην είσοδο του χωριού, δίπλα στη λίμνη.

Το Απολιθωμένο Δάσος Φυλακτού απέχει 50 χλμ από την Αλεξανδρούπολη και αποτελεί ένα από τα σημαντικότερα φυσικά αξιοθέατα που μπορεί κανείς να επισκεφτεί στην περιοχή.

Project Category

Αλεξανδρούπολη

Tags

Φύση