Καβάλα

ΚΑΒΑΛΑ: Η ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΚΑΠΝΟΥ

soliddop — Mon, 27 Jan 2025 11:15:40 +0000

ΚΑΒΑΛΑ: Η ΠΟΛΗ ΤΟΥ ΚΑΠΝΟΥ soliddop Mon, 01/27/2025 - 13:15

Ένα οδοιπορικό ανάμεσα στις θρυλικές καπναποθήκες της πόλης που κάποτε φιλοξενούσε πάνω από 12 χιλιάδες καπνεργάτες.

Η καλλιέργεια καπνού στα Βαλκάνια ξεκίνησε το 1636. Στην Ελλάδα τα πρώτα φυτά καλλιεργήθηκαν από δύο Γάλλους εμπόρους στη Θεσσαλονίκη. Τον 19ο αιώνα ο κεντρικός πόλος, μέσα στο έδαφος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, του διεθνούς εμπορίου του καπνού ανατολικού τύπου, ήταν η Καβάλα. Το καπνικό θέμα κυριάρχησε στην πόλη, κάνοντάς την να έχει διεθνή σημασία και να αποτελέσει ένα μεγάλο πολιτιστικό, θρησκευτικό, αλλά και εμπορικό κέντρο.

Μετά τους Βαλκανικούς Πολέμους τον 20ο αιώνα, αλλά κυρίως μετά την ανταλλαγή πληθυσμών μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας το 1923, η καλλιέργεια, η επεξεργασία και η εξαγωγή του καπνού απετέλεσαν τον κινητήριο μοχλό της Ελληνικής οικονομίας και της πολιτικής και κοινωνικής της εξέλιξης. Η Μακεδονία και η Θράκη με κέντρο την Καβάλα κατέστησαν ο μεγαλύτερος παραγωγός κι εξαγωγέας καπνού ανατολικού τύπου στο κόσμο.

Αυτή η οικονομική δραστηριότητα, που κατά κύριο λόγο βασιζόταν στην παραγωγή καπνού, αποτέλεσε βάση για την ενσωμάτωση του προσφυγικού πληθυσμού στην οικονομία της χώρας, αλλά και το κέντρο για κοινωνικούς αγώνες και πολιτικές συγκρούσεις.

Στην Ανατολική Μακεδονία και Θράκη, βέβαια, η συστηματική καλλιέργεια καπνού άρχισε γύρω στο 1821. Οι καπνοπαραγωγοί παρέδιδαν τα καπνά στους καπνεμπόρους που τα επεξεργάζονταν στις πόλεις Καβάλα, Ξάνθη, Δράμα, Ελευθερούπολη, Δοξάτο και σε αποθήκες μετά από μίσθωση.

Σύντομα οι μεγάλοι καπνεμπορικοί και εξαγωγικοί οίκοι, οικοδόμησαν ιδιόκτητες καπναποθήκες δαπανώντας τεράστια ποσά.

Το κύριο εξαγωγικό εμπόριο προς την Ευρώπη γινόταν από το λιμάνι της Καβάλας. Η πόλη από τα τέλη του 19ου αιώνα ήταν έδρα πολλών προξενείων που εξυπηρετούσαν τους εμπορικούς οίκους. Η ραγδαία ανάπτυξη του καπνεμπορίου ανέδειξε την Καβάλα, την τριετία 1909-1912, σε πρώτο εξαγωγικό λιμάνι με εξαγωγές πολλαπλάσιες και από αυτές που γίνονταν από τη Θεσσαλονίκη.

Οι πρώτες καπναποθήκες στην Καβάλα κτίζονται τη δεκαετία του 1860. Τα κτίρια αυτά είναι διώροφα, ορθογώνια και με πολλά ανοίγματα στη πρόσοψη. Επίσης είναι μονόχωρα, κτισμένα από πέτρα και ξύλο και οι στέγες τους είναι ξύλινες με κεραμίδια.

Χαρακτηρίζονται από τα πολλά συμμετρικά ανοίγματα και από τα τριγωνικά αετώματα των στεγών τους, που συχνά φέρουν φεγγίτες ορθογώνιους ή κυκλικούς.

Στην Καβάλα στις αρχές του 20ου αιώνα είχε διαμορφωθεί η παραθαλάσσια σειρά των καπνοθηκών.

Η πόλη έγινε το μεγαλύτερο κέντρο επεξεργασίας καπνού των Βαλκανίων. Οι εταιρίες ανήκαν σε καπνέμπορους διαφόρων εθνικοτήτων (Έλληνες, Τούρκους, Ούγγρους, Εβραίους κλπ).

Η ανάπτυξη του καπνού στην Καβάλα είχε ως αποτέλεσμα πολλοί εργάτες από τις γύρω περιοχές να μετακομίσουν σ’ αυτή. Έτσι, μεγάλο κύμα μεταναστών γέμισε την πόλη και τα καπνομάγαζα. Το 1921 στην Καβάλα υπήρχαν 4.654 καπνεργάτες, ενώ το 1922 με τον ερχομό των Ελλήνων της Μικράς Ασίας, του Πόντου και της Θράκης, ο αριθμός αυτός έφτασε τους 9.400. Ο αριθμός ρεκόρ σημειώθηκε το 1925 με 12.543 καπνεργάτες. Οι εργάτες και οι κάτοικοι εκείνης της εποχής βέβαια ζούσαν κάτω από άθλιες συνθήκες, αφού δούλευαν πολλές ώρες και έπαιρναν πολύ χαμηλούς μισθούς. Επίσης ενώ τα καπνομάγαζα ήταν το κύριο μέρος που θα μπορούσαν οι κάτοικοι να βρουν εργασία, ήταν ανθυγιεινά με αποτέλεσμα οι εργάτες να έρχονται αντιμέτωποι με πολλές αρρώστιες.

Η καπνεργασία ήταν μία πολύ δύσκολη και επίπονη δουλειά και η θέση εργασίας τους δεν ήταν σίγουρη και μπορούσαν να απολυθούν πολύ εύκολα.

Οι καπνεργάτες στις αρχές του 20ου αιώνα αρχίζουν να διεκδικούν τα αιτήματα τους με πιο οργανωμένο τρόπο κάνοντας απεργίες και διαδηλώσεις. Η Καβάλα γίνεται κέντρο διεθνούς σημασίας λόγω του καπνού, αλλά ένας από τους λόγους είναι και το μαχητικό, ταξικό συνδικαλιστικό κίνημα των καπνεργατών της. Το πρωτογενές ανθρώπινο δυναμικό που δημιούργησε την τάξη των καπνεργατών ήταν Έλληνες, Τούρκοι και Εβραίοι. Το σουλτανικό καθεστώς απαγόρευε αυστηρά την σύσταση σωματείων και τις μαζικές κινητοποιήσεις.

Στις 9 Ιουλίου του 1908 έγινε η ανακήρυξη του τουρκικού συντάγματος με το οποίο οι υπήκοοι της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας είχαν πολιτικές και συνδικαλιστικές ελευθερίες. Τότε ήταν που οι εργάτες της Καβάλας οργανώθηκαν στο σωματείο ‘’Η Ευδαιμονία’’ κι έτσι άρχισαν να διεκδικούν δικαιώματα όπως μείωση εργατικών ωρών, αύξηση μισθών κ.α.

Μετά τον Α ́Παγκόσμιο Πόλεμο το 1920, την ίδια περίοδο που η ευρωπαϊκή αγορά είχε μεγαλύτερη ανάγκη από μακεδονικά καπνά, οι καπνοπαραγωγοί σταμάτησαν να εργάζονται στη πόλη της Καβάλας και επιδόθηκαν στην καλλιέργεια μεγαλύτερων ποσοτήτων καπνού. Έτσι, το νέο εργατικό δυναμικό αποτελούνταν από Καβαλιώτες, Εβραίους και πρόσφυγες. Αυτή την εργατική μάζα αγκάλιασε το νεοϊδρυθέν τότε Κ.Κ.Ε και την περίοδο 1929-1931 με την κυβέρνηση Βενιζέλου που είχε ψηφίσει το ‘’Ιδιώνυμο’’, τέθηκαν εκτός νόμου πολλές εργατικές οργανώσεις. Η ένωση των Καπνεργατών διαλύθηκε με δικαστική απόφαση.

Μετά τον Β ́ Παγκόσμιο Πόλεμο ο καπνός εξακολούθησε να αποτελεί το κυριότερο εξαγωγικό προϊόν για πολλές δεκαετίες, παρότι η βαρύτητά του μειώθηκε λόγω της οικονομικής ανάπτυξης της βιομηχανίας. Επίσης, η μεγέθυνση της Θεσσαλονίκης, όπου έκανε το λιμάνι της το μεγαλύτερο εξαγωγικό λιμάνι της χώρας, την κατέστησε κέντρο μεταποίησης καπνού στην Ελλάδα, φέρνοντας την Καβάλα στη δεύτερη θέση. Παρόλα αυτά, η Καβάλα παρέμεινε η πόλη του καπνού και των καπναποθηκών, οι οποίες είναι αρχιτεκτονήματα που αναδεικνύουν την ιστορική της εξέλιξη.

Σήμερα, οι καπναποθήκες καταρρέουν στο κέντρο της πόλης. Μέχρι πριν από λίγες δεκαετίες υπήρχαν 176 καπναποθήκες με 276 διαμερίσματα, ενώ σήμερα έχουν απομείνει μόλις λίγες δεκάδες (περίπου 50). Τα κτίσματα αυτά, όσα έχουν διατηρηθεί, είναι είτε άδεια είτε έχουν αποκτήσει νέες χρήσεις. Παρ’ όλα αυτά, περνώντας δίπλα τους, νιώθεις τη μυρωδιά τους να «φωνάζει» ότι ακόμα είναι ζωντανά.

Το Μουσείο Καπνού στην Καβάλα είναι το μέρος όπου κάποιος μπορεί να δει και να αισθανθεί την ιστορία αυτών των κτιρίων, αλλά κυρίως των ανθρώπων που έζησαν δύσκολες εποχές μέσα σε αυτά. Το πιο σημαντικό, όμως, είναι να μη χαθεί αυτό το στοιχείο από την πόλη.

Οι καπναποθήκες είτε “πέφτουν” είτε μετατρέπονται σε κάτι που δεν θυμίζει την ιστορία τους. Η πόλη χρωστάει στην ίδια της την ιστορία να διατηρήσει, ίσως, το πιο σημαντικό της κομμάτι. Η συντήρηση, αρχικά, και στη συνέχεια η σωστή αξιοποίηση των καπναποθηκών αποτελούν βήματα καίριας σημασίας.

Κάθε τόπος κουβαλά μια χαρακτηριστική ιστορία που ουσιαστικά τον διαμόρφωσε και τον έκανε ν’ αφήσει το στίγμα του μέσα στον χρόνο. Έτσι, όταν κάποιος ακούει “Καβάλα”, του έρχεται στο μυαλό ο καπνός, και το αντίστροφο, γιατί η Καβάλα είναι “Η πόλη του καπνού”.

Βιβλιογραφία:

• ‘’Η ιστορία των εργατών στην καπνούπολη και προσφυγομάνα Καβάλα’’ που δημιουργήθηκε σε συνεργασία από το Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Ν. Καβάλας, ΓΣΕΕ και το ΙΝ.Ε. της ΓΣΕΕ. Επιμελήθηκαν την έκδοση ο κ. Παπακοσμάς Κωνσταντίνος (ερευνητής – ιστορικός).

• Βυζίκας Ι. Θ., Καβάλα, Η Μέκκα του Καπνού. Ινστιτούτο Κοινωνικών Κινημάτων & Ιστορίας Καπνού, 2010.

• Φωτογραφίες Αρχείου: Εργατοϋπαλληλικό Κέντρο Ν. Καβάλας ‘’Η ιστορία των εργατών στη καπνούπολη και προσφυγομάνα Καβάλα’’

Ευχαριστώ το επιμελητήριο Καβάλας και τον Κ. Βύζικα Ιωάννη για τις πληροφορίες και τις επαφές.

ΠΗΓΗ

Project Category

Καβάλα

Tags

Πολιτιστική κληρονομιά

Αστικός τουρισμός

Ακολουθώντας το Μονοπάτι της Παλιάς Καβάλας

soliddop — Mon, 29 Jan 2024 15:43:59 +0000

Ακολουθώντας το Μονοπάτι της Παλιάς Καβάλας soliddop Mon, 01/29/2024 - 17:43

Δροσερό, μαγευτικό και καταπράσινο, το φημισμένο Μονοπάτι τα Παλιάς Καβάλας αποτελεί πόλο έλξης για τους λάτρεις της περιήγησης και της πεζοπορίας και είναι σίγουρα μία από τις πιο όμορφες διαδρομές που μπορεί κανείς να απολαύσει στην Καβάλα αλλά και στην ευρύτερη περιοχή της Ανατολικής Μακεδονίας.

Το περιβαλλοντικό Μονοπάτι της Παλαιάς Καβάλας έχει πάρει το όνομά του από το χωριό Παλαιά Καβάλα που βρίσκεται στην τοποθεσία της αρχαίας πόλης Σκάβαλα και ιδρύθηκε το 1391, σε υψόμετρο 360 μέτρων στις παρυφές του βουνού Σύμβολο.

Το μονοπάτι «τρέχει» κατά μήκος του ρέματος του χωριού, δίπλα ακριβώς στην επαρχιακή οδό που το συνδέει με τον Ζυγό και καλύπτει μια πεζοπορική διαδρομή 3 χλμ. περίπου, πνιγμένη στο πράσινο και ιδανική προς εξερεύνηση κυρίως την άνοιξη και το καλοκαίρι.

Κατά την περιήγηση του ο επισκέπτης θα δροσιστεί κάτω από τα αιωνόβια πλατάνια, θα εντυπωσιαστεί από την οργιώδη βλάστηση που σε κάποια σημεία θυμίζει ζούγκλα ,θα περπατήσει σε γραφικά ξύλινα γεφυράκια, θα δροσιστεί από τα κρυστάλλινα νερά των πηγών και θα αντικρίσει απόκρημνα βράχια και μικρές σπηλιές. Τις εντυπώσεις κλέβει ένας εξαιρετικά αναστηλωμένος νερόμυλος, ο οποίος είναι επισκέψιμος ύστερα από συνεννόηση με τον Σύλλογο της Παλιάς Καβάλας καθώς και μια νεροτριβή ή αλλιώς «ντουλάπι», όπως το αποκαλούσαν οι ντόπιοι, όπου έπλεναν τις κάπες και τα χαλιά τους.

Ο Καταρράκτης Παλιάς Καβάλας

Αναμφισβήτητα το πιο εντυπωσιακό αξιοθέατο του Μονοπατιού είναι ο καταρράκτης της Παλιάς Καβάλας , ο οποίος βρίσκεται 1.500 περίπου μέτρα από το ομώνυμο χωριό. Ο εντυπωσιακός και θορυβώδης αυτός καταρράκτης φθάνει σε ύψος τα 6 μέτρα ενώ το νερό, λαξεύοντας για χρόνια το βράχο, έχει δημιουργήσει δύο βάθρες με κρυστάλλινα νερά σε δύο επίπεδα. Το νερό στις φυσικές αυτές πισίνες είναι κρύο, αλλά όχι απαγορευτικό για τους τολμηρούς που θα βουτήξουν σε αυτό τους καλοκαιρινούς μήνες. Το φυσικό κάλλος στο σημείο είναι εντυπωσιακό ενώ τα πυκνά φυλλώματα που περιβάλουν τον καταρράκτη δημιουργούν μία όαση δροσιάς ακόμη και σε εξαιρετικά ζεστές περιόδους.

Μια εκδρομή στον καταρράκτη της Παλιάς Καβάλας μπορεί να συνδυαστεί με επίσκεψη το χωριό της Παλιάς Καβάλας, πεζοπορία στη φύση και πικνίκ στο δάσος. Η περιπλάνηση στο σημείο δεν είναι δύσκολη και αποτελεί ιδανική εμπειρία και για μικρά παιδιά. Σε κάθε περίπτωση πρόκειται για μία πολύ όμορφη και αναζωογονητική εξόρμηση στη φύση που θα ενθουσιάσει τον επισκέπτη που θα βρεθεί στην περιοχή.

Project Category

Καβάλα

Tags

Φύση

Τα γιορτινά έθιμα του της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης που τιμούν την παράδοση

soliddop — Mon, 29 Jan 2024 15:26:48 +0000

Τα γιορτινά έθιμα του της Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης που τιμούν την παράδοση soliddop Mon, 01/29/2024 - 17:26

Στην ανατολική Μακεδονία και τη Θράκη, συνηθίζεται οι νεότεροι να διατηρούν ζωντανά τα έθιμα των Χριστουγέννων και της Πρωτοχρονιάς που είχαν οι γηγενείς κάτοικοι αλλά και έφεραν μαζί τους και οι πρόσφυγες.

Η εορταστική περίοδος, αφορμή για συνεύρεση και γλέντι, αποτελεί ταυτόχρονα και μια ευκαιρία για τους απογόνους των προσφύγων που εγκαταστάθηκαν σε περιοχές της ανατολικής Μακεδονίας και της Θράκης, να διατηρήσουν ζωντανές τις παραδόσεις των προγόνων τους και να τις μεταφέρουν με υπερηφάνεια στις νεότερες γενιές. Τα ήθη και τα έθιμα ενός τόπου είναι άλλωστε σημαντικό κομμάτι της ταυτότητας του. Παρακάτω επιλέξαμε και παρουσιάζουμε τα πιο χαρακτηριστικά.

Στην πόλη της Καβάλας, τη γαλάζια πολιτεία του Βορρά, πολλοί είναι οι κάτοικοι που τελούν ακόμη τα έθιμα που έφεραν μαζί τους οι πρόσφυγες από την Ανατολική Θράκη. Χαρακτηριστικό είναι το σπάσιμο του ροδιού μπροστά στην είσοδο του σπιτιού για καλή τύχη, αλλά και η μεταφορά μιας πέτρας – συνήθως από το μικρότερο μέλος της οικογένειας, κάποιο παιδί δηλαδή, – στο εσωτερικό του σπιτιού για να είναι στέρεο το σπίτι και γερή ολόκληρη η οικογένεια την καινούργια χρονιά. Επίσης, πολλοί μαγειρεύουν για το χριστουγεννιάτικό μεσημεριανό τραπέζι ένα παραδοσιακό πιάτο που μαγειρεύονταν κυρίως από τις γυναίκες στο Μυριόφυτο της Ανατολικής Θράκης. Αυτό περιλαμβάνει σπλήνα γεμιστή με κιμά και ρύζι με κουκουνάρια.

Την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, στη δημοτική κοινότητα Μυρτοφύτου του δήμου Παγγαίου, τ’ αγόρια που πρόκειται να πάνε στρατιώτες μέσα στη νέα χρονιά συνηθίζεται να συγκεντρώνουν μεγάλες στοίβες από ξύλα στην πλατεία. Την παραμονή του νέου χρόνου θα ανάψουν μια εντυπωσιακή φωτιά ψέλνοντας τα κάλαντα και στις δώδεκα ακριβώς θα ξεκινήσει ένα παραδοσιακό γλέντι με τσίπουρο και γλυκά.

Ένα πολύ παλιό έθιμο, το σπόρδισμα των φύλλων, διατηρείται ακόμη στο νησί της Θάσου. Όλοι κάθονται γύρω από το αναμμένο τζάκι, τραβούν την ανθρακιά προς τα έξω και ρίχνουν γύρω στ’ αναμμένα κάρβουνα φύλλα ελιάς σκεπτόμενοι από μια ευχή , που όπως δεν τη λένε στους άλλους. Όποιου το φύλλο γυρίσει περισσότερο, εκείνου θα πραγματοποιηθεί και η ευχή του.

Κατά την παραμονή των Χριστουγέννων ένα αγαπημένο έθιμο αναβιώνει στον οικισμό της Νέας Καρβάλης στην πόλη της Καβάλας. Πρόκειται για την επίσκεψη του Καππαδόκη Άη Βασίλη που ολοκλήρωσε το μεγάλο του ταξίδι από την Καισαρεία και έφτασε στο λαογραφικό χωριό «Ακόντισμα», όπου θα παραμείνει μέχρι την τελευταία μέρα του έτους.

Την πρώτη ημέρα κάθε νέας χρονιάς, στη δημοτική κοινότητα Ποδοχωρίου του Δήμου Παγγαίου, τελούν το έθιμο του «ποδαρικού», κατά το οποίο τα πιο μικρά παιδιά επισκέπτονται όλα τα σπίτια του οικισμού μπαίνοντας μέσα σε αυτά με το δεξί πόδι. Στη συνέχεια λένε ευχές στους νοικοκύρηδες του σπιτιού και δέχονται γλυκά και δώρα.

Στα Άβδηρα της Ξάνθης, την παραμονή της Πρωτοχρονιάς, ορισμένες νοικοκυρές αντί να ζυμώσουν την παραδοσιακή γλυκιά βασιλόπιτα, ανοίγουν φύλλο και παρασκευάζουν μία λαχταριστή πίτα με πράσο, κιμά και μπαχαρικό κύμινο. Μέσα στην πρασόπιτα βάζουν το φλουρί και έπειτα ψήνουν την πίτα σε παραδοσιακό ταψί, που ονομάζεται σινί.

Τα έθιμα του Δωδεκαημέρου στην ευρύτερη περιοχή της Δράμας:

Το σημαντικότερο έθιμο του Δωδεκαημέρου, στην ευρύτερη περιοχή της Δράμας, είναι οι μεταμφιέσεις που συνηθίζονται, με τη μορφή δρωμένων, τις ημέρες των Θεοφανείων. Τα δρώμενα αυτά, με το γενικότερο εθιμολογικό πλαισίωμα τους, αποτελούν τοπικές παραλλαγές του εθίμου των μεταμφιέσεων του Δωδεκαημέρου, που έχουν επιβιώσει μέχρι σήμερα με εκπληκτική ζωντάνια στην Μακεδονία, διασώζοντας και συνεχίζοντας την παράδοση των κατοίκων. Έθιμα, τα οποία παρά την κοινωνική εξέλιξη, ενσωματώνουν, στοιχεία της διονυσιακής λατρείας, υλικά πατροπαράδοτα και συνυφασμένα με τον βουκολικό τρόπο ζωής των πληθυσμών, αλλά και τα παραδοσιακά όργανα της μουσικής παράδοσης του τόπου μας, τη γκάιντα, το νταχαρέ και τη λύρα. Οι μεταμφιέσεις κατά τις ημέρες των Θεοφανείων, συγκεντρώνουν το ενδιαφέρον πολλών επισκεπτών από όλη την Ελλάδα, ενώ αποτελούν μια από τις σημαντικότερες πολιτιστικές εκδηλώσεις στο νομό Δράμας σε ετήσια βάση. Ξεκινούν από την ημέρα των Θεοφανείων με την τελετή του Αγιασμού των υδάτων και ολοκληρώνονται στις 8 Ιανουαρίου, με διάφορες παραλλαγές στους οικισμούς Μοναστηράκι, Βώλακα, Πετρούσα, Ξηροπόταμο, Πύργοι, Καλή Βρύση και στο Παγονέρι αλλά και στην Νικήσιανη του Παγγαίου. Παρόμοιο έθιμο είναι και αυτό των Μωμόγερων στα χωριά Καλίφυτο, Πλατανιά και Σιταγροί.

Στο Μοναστηράκι, την ημέρα των Θεοφανείων, οι κάτοικοι ντύνονται με τη μορφή των Αράπηδων, των Γκιλίγκων και της Τσέτας. Οι Αράπηδες είναι ντυμένοι με μακριές υφαντές κάπες και ψηλές κουκούλες στο κεφάλι από δέρμα κατσίκας, που σκεπάζουν και το πρόσωπο, με ανοιγμένες τρύπες για τα μάτια και για το στόμα. Στη μέση τους έχουν κρεμασμένα κουδούνια και κρατούν με το ένα χέρι ξύλινη σπάθα και με το άλλο ένα σακουλάκι στάχτη. Η ομάδα, η Τσέτα όπως λέγεται, έχει επίσης και δύο έμπιστα πρόσωπα, τους λεγάμενους Τσεταμπάσηδες και γυρίζει από το πρωί της ημέρας όλο το χωριό, χορεύει μπροστά σε κάθε σπίτι και εύχεται καλή υγεία και πλούσια σοδειά. Ο χορός συνοδεύεται από λύρα και νταερέ (ντέφι).

Στο Παγονέρι, ανήμερα των Θεοφανείων, αναβιώνει το έθιμο των “Χαράπηδων” ή “Αράπηδων” μετά τον αγιασμό των υδάτων, στις Πέρα βρύσες του οικισμού. Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Παγονερίου προσκαλεί όλους όσους θέλουν να ζήσουν από κοντά αυτή την εμπειρία να βρεθούν στο Παγονέρι την ημέρα των Φώτων από το μεσημέρι, όπου με τους ήχους της Γκάιντας, του Νταχαρέ και των κουδουνοφόρων θα περάσουν αξέχαστα.

Στον οικισμό των Πύργων, την ημέρα των Θεοφανείων, οι κάτοικοι μετά τη διασκέδαση, μεταμφιέζονται και ξαναγυρνούν στο γλέντι. Οι στολές τους είναι φτιαγμένες με δέρματα, προβιές και κουδούνια. Το γλέντι συνεχίζεται όλη τη μέρα του Αγίου Ιωάννη και οι συμμετέχοντες το ξημερώνουν μέχρι την επόμενη μέρα.

Στις 7 Ιανουαρίου, του Αγίου Ιωάννη, στον Βώλακα, οι Αράπηδες εμφανίζονται στους δρόμους. Οι Αράπηδες είναι ομάδες 5-6 μεταμφιεσμένων ατόμων. Έχουν καμπούρα, ζώνονται με κουδούνια στη μέση, και το κεφάλι τους είναι σκεπασμένο με προβιά. Τα χέρια και το πρόσωπο τους είναι μαυρισμένα με καπνιά και κρατούν ένα χοντρό ξύλο, πάνω στο οποίο στηρίζονται και κουνιούνται, δίνοντας στον ήχο των κουδουνιών κάποιο ρυθμό. Μαζί με κάθε ομάδα Αράπηδων υπάρχει ο τσαούσης και η νύφη, οι οποίοι με δικό τους τρόπο δίνουν την ευκαιρία στους Αράπηδες να κουνιούνται και να πειράζουν τον κόσμο. Την επόμενη ημέρα, στις 8 Ιανουαρίου, γίνεται σατιρική αναπαράσταση τοπικού γάμου, που αρχίζει το πρωί και τελειώνει το απόγευμα, με ομαδικό γλέντι. Την ίδια μέρα βγαίνουνε και οι Αρκούδες, ομάδες από μεταμφιεσμένους που φορούν ολόκληρες προβιές. Σε κάθε ομάδα υπάρχει ο αρκουδιάρης, ο οποίος κατευθύνει τις αρκούδες με ένα ντέφι, σκορπώντας κέφι και χαρά.

Το «Μπάμπιντεν» είναι το δρώμενο του Δωδεκαημέρου της Πετρούσας της Δράμας στις 6, 7 και 8 Ιανουαρίου. Την πρώτη μέρα, μια μεγάλη παρέα ξεκινάει «το φωτισμό τον χωριού», όπως λέγουν. Μπροστά πηγαίνουν άντρες με μουτζουρωμένο το πρόσωπο και χαραγμένο με μπογιά στο μέτωπό τους το σημείο του σταυρού, οι οποίοι συνεχώς πίνουν και χορεύουν. Ακολουθούν τα όργανα, λύρες και νταχαρέδες, και πίσω από αυτά, ο Ζαχαρίας η καμήλα με την παρέα του. Όλοι πίνουν και χορεύουν, τριγυρίζοντας τους δρόμους του χωριού, που όλοι του οι κάτοικοι συμμετέχουν στο πανηγύρι αυτό της χαράς. Την άλλη μέρα, η παρέα της καμήλας κάνει πάλι μια βόλτα στο χωριό, καλώντας τους κατοίκους σε χορό και διασκέδαση. Κορυφαίος στο χορό είναι ο λεγόμενος σταχτής, που κρατάει μια κάλτσα γεμάτη με στάχτη, με την οποία χτυπά όποιον εμποδίζει να αναπτυχθεί ο κύκλος του χορού. Ακολουθούν ηλικιωμένες γυναίκες και ηλικιωμένοι άντρες. Στη διάρκεια της γιορτής γίνονται και διάφορες αναπαραστάσεις σκηνών της καθημερινής χωρικής ζωής (σπορά, θερισμός κλπ.). Ακολουθεί και εδώ σατιρική αναπαράσταση τοπικού γάμου και το γλέντι κρατάει μέχρι αργά το βράδυ, με άφθονη κατανάλωση τσίπουρου αλλά και “ανάμεικτων” ποτών.

Στις 7 Ιανουαρίου, ανήμερα του Αγίου Ιωάννη, στον Ξηροπόταμο, οι Αράπηδες εμφανίζονται στους δρόμους. Η ομάδα των μεταμφιεσμένων περιλαμβάνει ακόμη Τσολιάδες και Νύφες. Παλαιότερα δε, στην κεφάτη αυτή παρέα συμμετείχε αρκούδα αλλά και αρκουδιάρης. Η συμμετοχή των κατοίκων και των επισκεπτών είναι καθολική ενώ ακολουθεί παρουσίαση χορών στην πλατεία του χωριού τις απογευματινές ώρες από τον τοπικό Πολιτιστικό Σύλλογο. Προηγουμένως, η πομπή των μεταμφιεσμένων επισκέπτεται τα σπίτια του χωριού που έχουν Γιάννη, όπου εύχονται και δέχονται τα σχετικά κεράσματα.

Στις 6, 7 και 8 Ιανουαρίου, στον οικισμό της Καλής Βρύσης, μετά τον αγιασμό, συγκεντρώνονται έξω από την εκκλησία τα Μπαμπούγερα. Είναι μεταμφιεσμένοι με ζωόμορφη όψη και ζωσμένα πέντε μεγάλα ποιμενικά κουδούνια. Με τη θορυβώδη παρουσία τους δίδουν έναν εντελώς ιδιαίτερο τόνο στο όλο σκηνικό. Περιφερόμενα κατά ομάδες ή χωριστά, στους δρόμους και στα δρομάκια του χωριού, κυνηγούν όσους συναντούν με εύθυμα πειράγματα, τόσο την ημέρα των Θεοφανείων όσο και την επομένη του Αγίου Ιωάννη. Την ίδια μέρα, στην κορύφωση των εκδηλώσεων του τριημέρου, πραγματοποιείται σατιρική αναπαράσταση γάμου, με τη συμμετοχή στη χαρά και το γλέντι όλου του χωριού και των επισκεπτών, που τη μέρα αυτή συρρέουν στην Καλή Βρύση από τη Δράμα, αλλά και άλλες περιοχές.

Το έθιμο Mωμόγεροι αναβιώνει τη δεύτερη μέρα του νέου έτους, σε χωριά όπου υπάρχουν εγκατεστημένοι πρόσφυγες από τον Πόντο (Σιταγροί, Καλλίφυτο κ.ά.). Πρόκειται για ένα είδος λαϊκού παραδοσιακού θεάτρου, το οποίο συνδυάζει χορό και παντομίμα και συμμετέχουν χορευτές μεταμφιεσμένοι σε γέροντες.

Τα διονυσιακά έθιμα στο νομό Δράμας έχουν αρχαία προέλευση και συνδέονται με τον θεό Διόνυσο και την λατρεία του. Ο Διόνυσος ήταν ο θεός του κρασιού, του γλεντιού και της χαράς. Η λατρεία του αφορά εορτασμούς βλάστησης και προκαλεί έκσταση, που δεν είναι άλλη από την ιερή τρέλα μετά την οινοποσία. Η έκσταση είναι η σημαντικότερη όψη του Διονυσιασμού. Είναι μια τελετουργική συμπεριφορά για αλλαγή στην κατάσταση της συνείδησης, μια μύηση σε μια άλλη οπτική ζωής, που φέρνει τη σωτηρία μαζί με τη λύτρωση από τις έγνοιες. Η λατρεία του Διονύσου μαρτυρείται από πλήθος ευρημάτων από την ευρύτερη περιοχή της Δράμας και από τις τελετουργίες, τα «Διονυσιακά Δρώμενα» που επιβίωσαν στο διάβα των χιλιετιών και τελούνται ακόμη και σήμερα.

Project Category

Καβάλα

Φρούριο Καβάλας: To σήμα κατατεθέν της πόλης

soliddop — Mon, 29 Jan 2024 14:04:57 +0000

Φρούριο Καβάλας: To σήμα κατατεθέν της πόλης soliddop Mon, 01/29/2024 - 16:04

Το Φρούριο στέκει αγέρωχο στην κορυφή της παλιάς πόλης της Καβάλας και μαζί με τις διάσημες Καμάρες αποτελεί το σήμα - κατατεθέν της Γαλάζιας πολιτείας του Βορρά.

Τότε και τώρα

Η Ακρόπολη της Καβάλας, που βρίσκεται στην κορυφή της χερσονήσου της Παναγίας, χτίστηκε κυρίως κατά το πρώτο τέταρτο του 15ου μ.Χ. αιώνα. Πήρε τη θέση που κατείχε η βυζαντινή Ακρόπολη της Χριστουπόλεως ( παλαιότερο όνομα της Καβάλας), η οποία καταστράφηκε το 1391 και ενσωμάτωσε στην κατασκευή τα ερείπιά της. Οι Οθωμανοί ανακατασκευάσαν, σχεδόν εκ θεμελίων, το κάστρο το 1425 αλλά πλέον αυτό δεν σχετιζόταν με αμυντικές ανάγκες. Βασικός του στόχος ήταν ο έλεγχος του καίριου περάσματος της Εγνατίας οδού, που ήταν η πιο σημαντική δίοδος προς τη Θράκη και την τότε οθωμανική πρωτεύουσά Ανδριανούπολη. Τέσσερις μήνες μετά το χτίσιμο του κάστρου, το 1425, 10 βενετσιάνικες γαλέρες επιτέθηκαν και το κατέλαβαν, αλλά οι Οθωμανοί κατόρθωσαν να το επαναφέρουν στην κατοχή τους κάμπτοντας την αντίσταση της μικρής φρουράς που είχαν αφήσει οι Ενετοί. Το 1684 οι Ενετοί βομβάρδισαν την Καβάλα κι επιχείρησαν να την καταλάβουν, χωρίς όμως επιτυχία. Το 1771, κατά τα Ορλωφικά, η πόλη της Καβάλας λεηλατήθηκε από το ρωσικό στόλο, ο οποίος, αφού πλησίασε την πόλη, άρπαξε όλα τα σιτηρά που υπήρχαν στις ιδιωτικές και δημόσιες αποθήκες του λιμανιού.

Το φρούριο της Καβάλας κτίστηκε σε προνομιούχα θέση με εξαιρετική φυσική οχύρωση και σε μία χρονική περίοδο που οι πόλεμοι δεν διεξάγονταν με πυροβόλα όπλα μεγάλης καταστρεπτικής δύναμης. Η ακρόπολη χρησιμοποιήθηκε για τελευταία φορά κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου από τα στρατεύματα των Γερμανών ενώ στο επιβλητικό κτίσμα είναι εμφανείς οι αλλεπάλληλες επεμβάσεις στην οχύρωσή του από τους Βυζαντινούς, τους Ενετούς και τους Οθωμανούς.

Ολόκληρο το φρούριο είναι κτισμένο με ακατέργαστες πέτρες τοπικού γρανίτη, συνδυασμένες με κομμάτια από τούβλα και μάρμαρα. Μπαίνοντας κανείς από την κεντρική είσοδο, παρατηρεί ότι χωρίζεται στον εσωτερικό και εξωτερικό περίβολο από ένα εγκάρσιο τείχος. Ο εσωτερικός περίβολος αποτελούσε και το σπουδαιότερο τμήμα της ακρόπολης, την καρδιά της, καθώς περιέκλειε όλους τους απαραίτητους χώρους για την άμυνά της.

Τα βασικότερα τμήματα στα οποία σήμερα έχει πρόσβαση ο επισκέπτης είναι τα ακόλουθα:

• O κεντρικός κυκλικός πύργος, που αποτελούσε τον ύστατο χώρο άμυνας

• Η αποθήκη πυρομαχικών και τροφίμων, που αργότερα μετατράπηκε σε φυλακή

• Το φυλάκιο, που ήταν χώρος κατάλληλος για καταλύματα αξιωματικών ή φρουράς

• Η δεξαμενή νερού

Στα τείχη του εξωτερικού περίβολου της ακρόπολης δεσπόζουν δύο τετράγωνοι και ένας πολυγωνικός πύργος, ενώ στο εσωτερικό του ιστορικού αυτού κτίσματος λειτουργεί υπαίθριο θέατρο, στο οποίο πραγματοποιούνται πολιτιστικές εκδηλώσεις, αλλά και αναψυκτήριο για τους επισκέπτες.

Δομικά & Οχυρωματικά Στοιχεία

Ο οχυρωματικός περίβολος ακολουθεί τη διαμόρφωση του εδάφους και ο οριοθετεί μία έκταση 13 εκταρίων. Η κατασκευή του οχηρού ενισχυόταν από κυκλικούς και τετράπλευρους πύργους και προμαχώνες, κυρίως στη βόρεια πλευρά, που ήταν και η πλέον επίφοβη. Τον περιμετρικό περίβολο κλείνει ένα εγκάρσιο τείχος, μήκους 449 μέτρων που ανηφορίζει με απότομη κλίση στα πιο δυσπρόσιτα βράχια της βόρειας πλευράς σε ύψος 64 μέτρων. Το εντυπωσιακό αυτό τείχος διέθετε τέσσερις πύλες, από τις οποίες εξασφαλιζόταν η μετακίνηση εντός και εκτός της πόλης. Στο πλαίσιο των εργασιών ανοικοδόμησης που πραγματοποιήθηκαν για την ενίσχυση του αμυντικού συστήματος της πόλης, ιδρύθηκε, στην κορυφή του λόφου και στη θέση της αρχαίας ακρόπολης, η ακρόπολη της Βυζαντινής και Οθωμανικής περιόδου.

Πρόσβαση

Στο φρούριο μπορεί κάποιος να φτάσει με τα πόδια ακολουθώντας τη διαδρομή από Κουντουριώτου – Θ. Πουλίδου – Μ. Αλή Ανθεμίου – Φειδίου, με το τρενάκι που αναχωρεί μπροστά από το κεντρικό κατάστημα της Εθνικής Τράπεζας και εκτελεί δρομολόγια από Δευτέρα έως Σάββατο ή με ταξί. Για την είσοδο των επισκεπτών στο φρούριο, υπάρχει εισιτήριο που η τιμή του εξαρτάται από την περίοδο επίσκεψης και τις τυχόν εκπτώσεις που κάποιος μπορεί να δικαιούται.

Οι ώρες λειτουργίας είναι:

1 Μαΐου – 30 Σεπτεμβρίου 08:00 – 21:00

1 Οκτωβρίου – 31 Οκτωβρίου 08:00 – 17:00

1 Νοεμβρίου – 31 Μαρτίου 08:00 – 16:00

1 Απριλίου – 30 Απριλίου 08:00 – 20:00

Project Category

Καβάλα

Tags

Πολιτιστική κληρονομιά

Ι.Μ.Παναγίας Εικοσιφοίνισσας: Το παλαιότερο εν ενεργεία μοναστήρι στην Ευρώπη βρίσκεται στο Παγγαίο

soliddop — Mon, 29 Jan 2024 13:47:58 +0000

Ι.Μ.Παναγίας Εικοσιφοίνισσας: Το παλαιότερο εν ενεργεία μοναστήρι στην Ευρώπη βρίσκεται στο Παγγαίο soliddop Mon, 01/29/2024 - 15:47

Όλη η Ελλάδα είναι διάσπαρτη με μοναστήρια, κρυμμένα σε βράχους, σκαρφαλωμένα σε βουνά, χτισμένα δίπλα στη θάλασσα αλλά και στο κέντρο πολλών αστικών περιοχών. Το κάθε ένα έχει την ιστορία του και συμβάλει στην διαμόρφωση μίας πλούσιας θρησκευτικής κληρονομιάς που εμπνέει και εντυπωσιάζει πιστούς και επισκέπτες. Υπάρχει, όμως ένα που ξεχωρίζει σε όλη την επικράτεια για την παλαιότητα του. Αυτό είναι η Μονή Παναγίας Εικοσιφοινίσσης στο Παγγαίο όρος που αποτελεί το παλαιότερο εν ενεργεία μοναστήρι στην Ευρώπη.

Η ιστορία του του μοναστηριού

Η μονή είναι χτισμένη στο βόρειο τμήμα του Παγγαίου όρους, σε 750 μέτρα υψόμετρο, και κατά το παρελθόν έχει υποστεί πολλές καταστροφές και λεηλασίες κάτι το οποίο όμως δεν γίνεται αντιληπτό από την τωρινή της, ιδιαίτερα καλοδιατηρημένη εικόνα.

Ο ιστορικός αυτός άγιος τόπος, που αποτέλεσε ορόσημο για την περιοχή, καθώς συνέβαλε μεταξύ άλλων στην προετοιμασία της επανάστασης κατά των Τούρκων, μέσω της εθνικής και πνευματικής αφύπνισης του κόσμου, κατάφερε να επιβιώσει παρά τα δεινά που υπέστη κατά περιόδους στο παρελθόν.

Η ίδρυση της Μονής υπολογίζεται κοντά στον 8ο αιώνα μ.Χ., από τον Όσιο Γερμανό, ο οποίος λέγεται πως, αφού χτίστηκε το πρώτο μικρό εκκλησάκι στη θέση που βρίσκεται σήμερα το μοναστήρι, ξεκίνησε να ψάχνει μέσα στο δάσος ένα κομμάτι ξύλου για τη φιλοτέχνηση της εικόνας της Παναγίας επάνω του.

Όταν ο Όσιος βρήκε το κατάλληλο ξύλο, εκείνο λέγεται πως ράγισε και ένα «φοινικούν» (δηλαδή κοκκινωπό) φως έλουσε τη σχισμή του. Αμέσως μετά, στο ραγισμένο ξύλο άρχισε να διαγράφεται η μορφή της Παναγίας και από αυτό το θαύμα προέκυψε η ονομασία του μοναστηριού, Παναγία Εικοσιφοίνισσα.

Το μοναστήρι σήμερα

Η Παναγία Εικοσιφοίνισσα, το πιο παλιό μοναστήρι στην Ελλάδα, είναι γυναικείο και γιορτάζει σε τρεις διαφορετικές ημερομηνίες. Στις 15 Αυγούστου, την Κοίμηση της Θεοτόκου, στις 14 Σεπτεμβρίου, τον Τίμιο Σταυρό, καθώς και στις 21 Νοεμβρίου, τα Εισόδια της Θεοτόκου. Πρόκειται για έναν προορισμό που αποτελεί πυλώνα του θρησκευτικού τουρισμού της Βόρειας Ελλάδας και παράλληλα επιβλητικό ησυχαστήριο για μεγάλο αριθμό πιστών, οι οποίοι το επισκέπτονται με ευλάβεια και θαυμασμό κάθε χρόνο. Ιδιαίτερο χαρακτηριστικό της μονής, πέρα από την υπέροχη τοποθεσία της, την ιστορικότητα της αλλά και τα κειμήλια που φιλοξενεί, είναι τα δύο κυπαρίσσια που βρίσκονται στη στέγη της εδώ και πολλά χρόνια!

Μια επίσκεψη στην Μονή της Παναγίας Εικοσιφοίνισσας είναι ένα βίωμα που δύσκολα ξεχνιέται αλλά και μία εμπειρία που σίγουρα θα συνεπάρει όσους θέλουν να ανακαλύψουν έναν μεγαλειώδη ιερό τόπο κατάνυξης και προσευχής πλαισιωμένο από ένα ευλογημένο φυσικό τοπίο.

Project Category

Καβάλα

Tags

Θρησκεία

Άγιος Γρηγόριος: Το Ιερό σκήνωμα στη Νέα Καρβάλη Καβάλας

soliddop — Mon, 29 Jan 2024 13:43:31 +0000

Άγιος Γρηγόριος: Το Ιερό σκήνωμα στη Νέα Καρβάλη Καβάλας soliddop Mon, 01/29/2024 - 15:43

Ένα από τα σημαντικότερα προσκυνήματα της Ελλάδας βρίσκεται στη Νέα Καρβάλη, μία παραθαλάσσια κωμόπολη με ιδιαίτερα μακραίωνη ιστορία, που απέχει 12 περίπου χιλιόμετρα ανατολικά από την πόλη της Καβάλας.

Στην Νέα Καρβάλη μετεγκαταστάθηκαν πρόσφυγες από την Καππαδοκία τον Αύγουστο του 1924, δύο χρόνια μετά από την παραμονή τους σε σκηνές βόρεια του οικισμού, στην περιοχή Τσινάρ Ντερέ (Λεύκη).

Μαζί τους μετέφεραν έναν ανεκτίμητο θησαυρό: το ιερό σκήνωμα του Γρηγορίου του Θεολόγου, ενός από τους μεγαλύτερους Πατέρες της Εκκλησίας μας. Οι άνθρωποι αυτοί κατάφεραν να διασώσουν με ευλάβεια και πολύ κόπο το μεγαλύτερο μέρος των λειψάνων του Αγίου, τα οποία βρισκόντουσαν αρχικά στην πατρίδα τους από το 390μ.Χ., στον ομώνυμο ναό του, μαζί με ιερά κειμήλια της πατρίδας τους.

Προς τιμήν του Αγίου και Μεγάλου Ιεράρχη έχτισαν στη συνέχεια Ναό στη Νέα Καρβάλη, ο οποίος είναι πιστό αντίγραφο του ιερού ναού του Αγίου Γρηγορίου που βρίσκεται στο Γκέλβερι της Μικράς Ασίας. Από τότε φυλάσσονται εδώ τα σκηνώματα του Αγίου και της οικογένειας του.

Η κατασκευή του Άγιου Γρηγορίου άρχισε το 1928 και εγκαινιάσθηκε στις 27-7-1950, από τον τότε Μητροπολίτη Χρυσόστομο, τον μετέπειτα αρχιεπίσκοπο Αθηνών. Από το 1973 έχει καθιερωθεί ως ιερό Προσκύνημα και γιορτάζει στις 25 Ιανουαρίου του Αγίου Γρηγορίου του Θεολόγου, στις 14 Σεπτεμβρίου της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού και στις 27 Ιουλίου του Αγίου Παντελεήμωνος.

Αρχιτεκτονικά ο ναός είναι σταυροειδής με τρούλο και δύο κωδωνοστάσια ενώ στο εσωτερικό του φυλάσσεται ένα ακόμη σημαντικό κειμήλιο, ο Τίμιος Σταυρός, όπου είναι ενσωματωμένο και τεμάχιο από το Τίμιο Ξύλο του Κυρίου.

25η Ιανουαρίου - Ημέρα γιορτής και μνήμης

Η γιορτή του Αγίου Γρηγορίου είναι ένα ξεχωριστό γεγονός με ιδιαίτερη σημασία για τους πρόσφυγες της Καβάλας και της ανατολικής Μακεδονίας. Κάθε χρόνο, παραμονή της γιορτής, στις 24 Ιανουαρίου, τελείται Μέγας Εσπερινός και στη συνέχεια Αγρυπνία. Ανήμερα της εορτής του, το πρωί, διεξάγεται Θεία Λειτουργία και γίνεται Περιφορά του Σκηνώματος στα σοκάκια του χωριού. Στη συνέχεια, τοποθετείται για το Ιερό Προσκύνημα στον πρόναο της Εκκλησίας, όπου και συρρέουν μέχρι αργά τα πλήθη των πιστών.

Η ημέρα αυτή, είναι και ημέρα μνήμης, καθώς από γενιά σε γενιά μεταφέρονται οι μαρτυρίες και οι εικόνες του ξεριζωμού των προσφύγων που εγκατέλειψαν τα πάτρια εδάφη και εγκαταστάθηκαν στην Καβάλα, ιδρύοντας τη Νέα Καρβάλη.

Ο επισκέπτης που θα βρεθεί στην περιοχή εκείνες τις μέρες θα δει πλήθη προσκυνητών από κάθε γωνιά της Ελλάδας. Ανάμεσα τους κάποιες δεκάδες θα θελήσουν να πραγματοποιήσουν το προσωπικό τους τάμα, διανύοντας με τα πόδια απόσταση 12 χιλιομέτρων περίπου, από την Καβάλα μέχρι τη Νέα Καρβάλη.

Project Category

Καβάλα

Tags

Θρησκεία

Οι 6 + 2 καλύτερες παραλίες της Καβάλας

soliddop — Mon, 29 Jan 2024 11:11:27 +0000

Οι 6 + 2 καλύτερες παραλίες της Καβάλας soliddop Mon, 01/29/2024 - 13:11

Η Καβάλα δεν είναι μόνο μία από τις πιο ζωντανές, γραφικές και όμορφες πόλεις της Βόρειας Ελλάδας. Δεν είναι μόνο μία σύγχρονη και εύκολα πρόσβαση αστική όαση που συνδυάζει τις παραδόσεις και την ιστορικότητα με το σήμερα. Δεν είναι μόνο ένας τόπος ευλογημένος που πλαισιώνεται από μοναδικά φυσικά τοπία. Είναι και ένας προορισμός ιδανικός για ανεπανάληπτες διακοπές, που έχει να επιδείξει πολλές, πεντακάθαρες, εξαιρετικά οργανωμένες και πάνω απ’ όλα εντυπωσιακά όμορφες παραλίες για κάθε τύπο επισκέπτη.

Προτού λοιπόν το μυαλό τρέξει σε πιο αναμενόμενες επιλογές, όπως οι νησιωτικές περιοχές της χώρας, καλό θα ήταν να στρέψουμε την προσοχή μας στους γαλάζιους παραδείσους της Καβάλας. Ένα είναι σίγουρο: θα μας αποζημιώσουν και με το παραπάνω.

Παληό

Το παραθαλάσσιο θέρετρο του Παληού (ή αλλιώς Παλαιό Τσιφλίκι) διακρίνεται για την μεγαλοπρεπή παραλία του με την ξανθή άμμο, μία από τις μεγαλύτερες που θα συναντήσει κανείς κοντά στην Καβάλα. Η θάλασσά εδώ είναι ρηχή με γαλαζοπράσινους χρωματισμούς, κατάλληλη για βόλτες στο βυθό με μάσκα αλλά και ιδανική για ατέλειωτο παιχνίδι για τους μικρούς μας φίλους. Παρόλο που είναι οργανωμένη με τουριστικές υποδομές και ξαπλώστρες, υπάρχουν και πιο ήσυχα, παρθένα σημεία όπου μπορείς να χαλαρώσεις. Πολλές είναι οι επιλογές όσον αφορά το φαγητό με τις ταβέρνες δίπλα στο κύμα να γεμίζουν τα τραπέζια τους με νόστιμα πιάτα και χαμογελαστές παρέες. Για περισσότερη απομόνωση και λιγότερη οχλαγωγία ιδανική είναι η κοντινή παραλία Γλάστρες.

Απόσταση από Καβάλα: 9χλμ

Νέα Ηρακλίτσα

Κοντά στο Παληό, κατά μήκος της ακτογραμμής, βρίσκεται το χωριό της Νέας Ηρακλίτσας και μία παραλία με χρυσή άμμο, γνωστή ως Αλάνα. Αποτελεί σίγουρα μία από τις καλύτερες επιλογές της περιοχής που συνδυάζει αρμονικά τη διασκέδαση με τη χαλάρωση. Επιλογές υπάρχουν και για τους λάτρεις των θαλάσσιων σπορ, ενώ το μέγεθος της παραλίας είναι τέτοιο που μπορεί κάποιος να επιλέξει ανάμεσα σε ξαπλώστρες, ομπρέλες και beach bars ή σε ένα πιο ήσυχο κομμάτι ακρογιαλιάς, χωρίς υποδομές. Τα νερά είναι και εδώ σχετικά ρηχά, εξαιρετικά για οικογένειες με παιδιά, ενώ δίπλα στην της παραλία περιμένουν τους παραθεριστές τοπικές ταβέρνες.

Απόσταση από Καβάλα: 15χλμ

Νέα Πέραμος

Και η η Νέα Πέραμος, όπως οι περισσότερες κορυφαίες παραλίες της Καβάλας, έχει μεγάλη έκταση και βελούδινη άμμο. Τα νερά είναι ρηχά και πεντακάθαρα ενώ προσφέρει στο κοινό καλά οργανωμένες τουριστικές υποδομές για μια αξέχαστη μέρα δίπλα στη θάλασσα. Είναι δημοφιλής σε οικογένειες αλλά μπορεί παράλληλα να προσφέρει και απομόνωση για όποιον την αναζητήσει, καθώς συνήθως δεν «πνίγεται» από κόσμο. Επιβάλλεται μια στάση και στον κοντινό οικισμό Νέα Πέραμος, ιδανικό για χαλάρωση, καφέ και κουβέντα.

Απόσταση από Καβάλα: 18χλμ

Βρασίδα

Ένα θαλασσινό διαμάντι της περιοχής, η παραλία Βρασίδα, είναι καλά κρυμμένη μέσα σε έναν καταπράσινο κόλπο γεμάτο δέντρα ανάμεσα στις παραλίες Αμμόλοφοι και Νέα Πέραμος. Έχει σίγουρα εξωτικό χρώμα και αποτελεί μία από τις πιο και αγαπημένες παραλίες της Καβάλας. Εντυπωσιάζουν τα τιρκουάζ νερά και η ψιλή, ξανθή άμμος με φόντο το καταπράσινο περιβάλλον που πλαισιώνει την παραλία, ενώ είναι προτιμότερο κανείς να την επισκεφτεί νωρίς το πρωί προκειμένου να αποφύγει την πολυκοσμία που μοιραία προκύπτει λόγω της σπάνιας ομορφιάς του τοπίου.

Απόσταση από Καβάλα: 23χλμ

Αμμόλοφοι

Με μήκος σχεδόν 3 χιλιόμετρα η παραλία Αμμόλοφοι χωρίζεται ουσιαστικά σε τρία τμήματα και μπορεί κανείς να επιλέξει πιο θα επισκεφτεί ανάλογα με το τι αναζητά. Σε κάθε περίπτωση εδώ υπάρχουν επιλογές για όλους. Φυσικό κάλλος, κέφι και διασκέδασή, beach parties που διαρκούν μέχρι το πρωί, water sports, καλό φαγητό αλλά και πιο ήσυχα σημεία συνθέτουν ένα μοναδικό παραθαλάσσιο σύμπαν. Το τοπίο και εδώ μοιάζει τροπικό, με ψιλή λευκή άμμο, γαλαζοπράσινα νερά και καταπράσινες πλαγιές που δεσπόζουν πίσω από την παραλία.

Απόσταση από Καβάλα: 22χλμ

Κεραμωτή

Ίσως η κορυφαία παραλία κοντά στην Καβάλα και σίγουρα μία από τις πιο διάσημες η Κεραμωτή (ή αλλιώς Αμμόγλωσσα) είναι μοναδική στο είδος της καθώς προσφέρει ένα ξεχωριστό θέαμα: ξεπροβάλλει από ένα ακρωτήριο σαν μια «γλώσσα» άμμου, πλαισιωμένη από ψιλή άμμο και με παραμυθένια νερά που παίζουν με πολυάριθμες αποχρώσεις του μπλε και του πράσινου. Διαθέτει ένα οργανωμένο τμήμα, αλλά και ένα πιο ήσυχο και απομονωμένο, όπου μπορεί κανείς να απλώσει την πετσέτα του, δίπλα στα δέντρα της παραλίας. Αν ανοίξει η όρεξη για φαγητό, τότε το λιμανάκι που υπάρχει στη μια πλευρά της παραλίας- γεμάτο ταβερνάκια- αποτελεί την ιδανική επιλογή.

Απόσταση από Καβάλα: 41χλμ

Καλαμίτσα

Για αυτούς που δεν θέλουν να απομακρυνθούν πολύ από την πόλη της Καβάλας και αναζητούν μία παραλία κοντινή, φιλόξενη και πεντακάθαρη τότε η Καλαμίτσα είναι μία εξαιρετική επιλογή. Απέχει μόλις 4χλμ. από το κέντρο, είναι αμμώδης, με διάφορες παροχές, όπως ομπρέλες, ξαπλώστρες ακόμη και ειδική ράμπα για επισκέπτες με κινητικές δυσκολίες. Εναλλακτικά, σε κοντινή απόσταση υπάρχει η παραλία Μπάτης, που έχει βραβευτεί με Γαλάζια Σημαία και διαθέτει beach bars και εστιατόρια.

Απόσταση από Καβάλα: 4.5χλμ

Απολλωνία

Μια ακόμα επιλογή που αξίζει να εξερευνήσεις όσο κάνεις διακοπές στην Καβάλα είναι σίγουρα και η Απολλωνία: με λευκή άμμο και γαλαζοπράσινα νερά ξεχωρίζει για το μεσαιωνικό πύργο που στέκει περήφανος στην κορυφή του λόφου πάνω από την παραλία. Απαραίτητος «εξοπλισμός» για όσους επιλέξουν τη συγκεκριμένη παραλία είναι η σκίαση, το φαγητό και το νερό, καθώς εδώ δεν υπάρχουν οργανωμένες τουριστικές εγκαταστάσεις. Η Απολλωνία είναι αναμφισβήτητα μία από τις πιο γραφικές και αυθεντικές ακτές της ευρύτερης περιοχής που θα ενθουσιάσει τους εραστές του ανέμελου Ελληνικού καλοκαιριού.

Απόσταση από Καβάλα: 40χλμ

Project Category

Καβάλα

Tags

Θάλασσα

Στο σπίτι του Μωχάμετ Άλη στην Καβάλα

soliddop — Mon, 29 Jan 2024 10:52:17 +0000

Στο σπίτι του Μωχάμετ Άλη στην Καβάλα soliddop Mon, 01/29/2024 - 12:52

Στην Καβάλα, την γαλάζια πόλη του Βορρά, υπάρχουν πολυάριθμα αξιοθέατα που αξίζει να επισκεφτεί κανείς για να πάρει μία γεύση από το ποικιλόμορφο, ιστορικό και γοητευτικό χαρακτήρα ενός τόπου που βρίσκεται στο σταυροδρόμι Ανατολής και Δύσης. Ένα από αυτά είναι σίγουρα η οικία του Μωχάμετ Άλη ( ή το Κονάκι του Μεχμέτ Αλή) που λειτουργεί ως μουσείο. Πρόκειται για έναν ιδιαίτερα ατμοσφαιρικό χώρο που ταξιδεύει τον επισκέπτη στην Καβάλα του 18ου αιώνα, όπου ο μετέπειτα κυβερνήτης της Αιγύπτου γεννήθηκε και έζησε μέχρι την ηλικία των τριάντα χρονών.

Το κτίριο, που κατασκευάστηκε περίπου το 1780 με 1790, με εμβαδόν 330 τ.μ., ήταν το μεγαλύτερο σπίτι στην πόλη της Καβάλας, που εκείνη την εποχή αριθμούσε 3000 με 4000 κατοίκους, και θεωρείται ένα από τα σπουδαιότερα σωζόμενα δείγματα της οθωμανικής αρχιτεκτονικής του 18ου αιώνα στην Ελλάδα. Στα τέλη του δέκατου ένατου αιώνα έγιναν επισκευές και εργασίες αποκατάστασης στο αρχικό κτίριο, τον κήπο και τους περιβάλλοντες χώρους, έπειτα από γενναιόδωρη χρηματοδότηση του αιγυπτιακού κράτους και με την υποστήριξη της αιγυπτιακής βασιλικής οικογένειας.

Στη διώροφη αυτή οικία εφαρμόστηκε η αρχή της χωριστής διάταξης των χώρων ενδιαίτησης ανδρών και γυναικών. Στη νότια ενότητα συναντάει κανείς το «σελαμλίκ», το οποίο περιλαμβάνει τους χώρους της ημερήσιας διαμονής και εργασίας των ανδρών και τους χώρους υποδοχής των επισκεπτών τους. Στη βόρεια ενότητα βρίσκεται το «χαρεμλίκ» που εμπεριέχει τους χώρους των γυναικών, όσους σχετίζονται με το καθημερινό νοικοκυριό και παράλληλα τους πιο ιδιωτικούς χώρους της οικογένειας. Το σπίτι βρίσκεται σε ιδιαίτερα πλεονεκτική θέση με πανοραμική θέα από όλες τις πλευρές. Είναι χαρακτηριστικό πως από την είσοδό του ατενίζει το λιμάνι της Καβάλας και από την άλλη πλευρά έναν πανέμορφο κόλπο.

Όμως και οι εξωτερικοί χώροι του σπιτιού εντυπωσιάζουν, όπως ο μεγάλος κήπος στον οποίο σώζεται μέχρι και σήμερα τμήμα από τον τάφο της μητέρας του Μεχμέτ Αλή, Ζεϊνέμπ Χανούμ. Μπροστά από το μουσείο, βρίσκεται επίσης η πλατεία Μεχμέτ Αλή που διαμορφώθηκε το διάστημα 1931-1934 και φιλοξενεί το άγαλμά του, φιλοτεχνημένο στο Παρίσι από τον διάσημο γλύπτη Κωνσταντίνο Δημητριάδη κατά παραγγελία της ελληνικής παροικίας στην Αίγυπτο, που το δώρισε στη συνέχεια στον δήμο της Καβάλας.

Χρήσιμες πληροφορίες

Διεύθυνση: Πλατεία Μεχμέτ Αλή, Παναγιά, Καβάλα
Τηλέφωνο: 251 062 0515
Ώρες Λειτουργίας: καθημερινά 10.00 – 14.00, εκτός Τρίτης και Τετάρτης

Project Category

Καβάλα

Tags

Πολιτιστική κληρονομιά

Όρος Παγγαίο: Το σπίτι του Διονύσου έχει κάτι για όλους

soliddop — Mon, 29 Jan 2024 10:39:01 +0000

Όρος Παγγαίο: Το σπίτι του Διονύσου έχει κάτι για όλους soliddop Mon, 01/29/2024 - 12:39

Το Παγγαίο όρος, μεγαλειώδες, ποικιλόμορφο, γεμάτο θρύλους αλλά και ιστορία είναι ιδανικός προορισμός για κάθε εποχή του χρόνου. Βρίσκεται στο βορειοδυτικό τμήμα του νομού Καβάλας και αποτελεί παράδεισο για τους λάτρεις της φύσης και της περιπέτειας. Εδώ μπορεί κανείς να ανακαλύψει όμορφους παραδοσιακούς οικισμούς και μοναστήρια, να περιπλανηθεί σε πλακόστρωτα σοκάκια, να χαθεί στην αγκαλιά μίας ανεξάντλητης φύσης με χίλια πρόσωπα.

Το μυθικό Παγγαίο πήρε το όνομά του από τον Παγγαίο, γιο του Θράκα θεού Άρη και της Κριτοβούλης. Σύμφωνα με τη μυθολογία υπήρξε σπίτι του Ορφέα και φιλοξένησε το ιερό του θεού Διονύσου, του μεγάλου θεού της Θράκης. Σε αυτά τα εδάφη δημιουργήθηκαν άλλωστε και οι πρώτοι Διονυσιακοί Θίασοι. Με το πέρασμα των αιώνων φαίνεται πως η διονυσιακή λατρεία και η έκσταση που αποτελεί καίριο χαρακτηριστικό της έδωσαν τη θέση τους στο χριστιανικό στοιχείο, όπως καταδεικνύει η παρουσία της ιστορικής μονής της Παναγίας Εικοσιφοίνισσας στα βόρεια του βουνού, η οποία είναι η παλαιότερη εν ενεργεία μονή στη Ελλάδα και την Ευρώπη.

Το Παγγαίο είναι επίσης γνωστό ως το Χρυσοφόρο Παγγαίο λόγω των πλούσιων κοιτασμάτων χρυσού και αργυρού που εκμεταλλεύτηκε κατά την αρχαιότητα ο Φίλιππος Β’ Βασιλιάς των Μακεδόνων.

ΦΥΣΗ, ΜΟΡΦΟΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΟΙΚΙΣΜΟΙ

Οι πλαγιές και τα δαιδαλώδη δάση του Παγγαίου είναι γεμάτα με οξιές, πλατάνια, έλατα, καστανιές και δρυς. Από τις πολλές εντυπωσιακές πηγές του όρους, αναβλύζει πεντακάθαρο νερό, ενώ οι κατάφυτες πλαγιές του ξεχωρίζουν για τους ιδιαίτερους χρωματισμό τους. Η ψηλότερη κορφή του είναι το Μάτι, στα 1.956 μέτρα, με το Πιλάφ-Τεπέ να ακολουθεί στα 1.870 μέτρα.

Αν επισκεφτεί κανείς το βουνό το καλοκαίρι μπορεί να τολμήσει δροσιστικές βουτιές στις όμορφες παραλίες της περιοχής, όπως η Νέα Πέραμος, η Σαρακήνα, η παραλία του Οφρυνίου και ο κόλπος της Νέας Ηρακλείτσας.

Την ανυπέρβλητη φυσική ομορφιά του τοπίου συμπληρώνουν τα γραφικά παραδοσιακά χωριά με τα πέτρινα σπίτια, την πλούσια βλάστηση και τα τρεχούμενα νερά που δημιουργούν ένα γαλήνιο περιβάλλον. Ξεχωρίζει η Μεσορόπη με τα μεγαλόπρεπα αρχοντικά της που χρονολογούνται από τον 19ο αιώνα και βέβαια η φημισμένη Μουσθένη ( 40 λεπτά με το αυτοκίνητο από την Καβάλα). Και μόνο η είσοδος στο συγκεκριμένο χωριό είναι μια μοναδική εμπειρία , αφού ο επισκέπτης αντικρύζει στις δύο πλευρές του ποταμού τοξωτές γέφυρες (χτίστηκαν από τους μάστορες της πέτρας της Ηπείρου) να ενώνουν τις γειτονιές. Στη Μουσθένη υπάρχουν νερόμυλοι και πηγές με κρύο νερό όλο το χρόνο, ενώ εντυπωσιάζει η κεντρική πλατεία. Επιβάλλεται μία επίσκεψη στα αρχιτεκτονικά «κοσμήματα» του χωριού που είναι το Παλιό Τουρκικό Σχολείο) και το Λαογραφικό Μουσείο.

Όσον αφορά το γαστρονομικό προφίλ του οικισμού πολλές είναι οι επιλογές, από φιλόξενες ταβέρνες που σερβίρουν λαχταριστά τοπικά πιάτα μέχρι εστιατόρια που ειδικεύονται στην εκλεπτυσμένη μεσογειακή κουζίνα.

Σε κοντινή απόσταση από τη Μουσθένη βρίσκονται οι Τρύπες της Παναγίας, που θυμίζουν εισόδους σπηλαίων, αλλά λέγεται ότι είναι αρχαίες σήραγγες εξόρυξης. Σύμφωνα με το θρύλο οδηγούν στο μοναστήρι της Παναγίας της Εικοσιφοινίσσης στην άλλη πλευρά του Παγγαίου όρους.

ΣΤΑ ΜΟΝΟΠΑΤΙΑ ΤΟΥ ΚΡΑΣΙΟΥ: Οι δρόμοι του Διονύσου

Το Παγγαίο θα ανταμείψει σίγουρα και τους εραστές του οινοτουρισμού μιας και η ευρύτερη περιοχή της Καβάλας είναι από τους αρχαίους χρόνους φημισμένη για την υψηλή ποιότητα του κρασιού. Στο «χρυσοφόρο όρος», όπως εναλλακτικά ονομάζεται το Παγγαίο, έχουν την έδρα τους 12 οινοποιεία του παράγουν οίνο ΠΓΕ, δηλαδή προστατευόμενης γεωγραφικής ένδειξης, πολλών τύπων και ποικιλιών, από μαλαγουζιά, ροδίτη και ασύρτικο μέχρι μοσχάτο Αλεξάνδρειας και σαρντονέ. Κάποια από τα οινοποιεία της περιοχής που ανοιχτά στο κοινό είναι το Κτήμα Βιβλία Χώρα, το Κελάρι Διαλεκτό, το Κτήμα Χατζηγεωργίου, το Αμπελόεις και το Οινοποιείο Τσικρικώνη.

Όσον αφορά τα τοπικά προϊόντα του ευλογημένου αυτού τόπου ξεχωριστή θέση κατέχουν το εξαιρετικό ελαιόλαδο και το τσίπουρο. Μοναδικά είναι επίσης και τα παραδοσιακά αμυγδαλωτά της περιοχής, ενώ δεν νοείται να μη δοκιμάσει κανείς τους λαχταριστούς χαλβάδες, το ταχίνι και τα χωριάτικα ζυμαρικά.

ΠΡΟΤΕΙΝΟΜΕΝΕΣ ΔΡΑΣΤΗΡΙΟΤΗΤΕΣ ΣΤΟ ΒΟΥΝΟ

Στο Μάτι, την υψηλότερη κορφή του Παγγαίου, δεσπόζει το Χιονοδρομικό Κέντρο, ένας παράδεισος για τους λάτρεις των χειμερινών σπορ, ενώ λίγο χαμηλότερα βρίσκει κανείς το Δασικό Χωριό με πολλές επιλογές για χαλάρωση και φαγητό.

Οι λάτρεις της αναρρίχησης μπορούν επίσης να βιώσουν μία ανεπανάληπτη εμπειρία καθώς έχουν τη δυνατότητα να ανέβουν τους εντυπωσιακούς κάθετους βράχους του βουνού ή τους πύργους που φτάνουν μέχρι και τα 250 μέτρα ύψος.

Ιδιαίτερη πρόκληση αποτελεί το βουνό και για όσους αγαπούν την ορειβασία και την πεζοπορία με βασικό πεδίο δράσης τα εκπληκτικά μονοπάτια του Παγγαίου, κάποια από τα οποία οδηγούν και στις κορυφές του όρους, όπως το Δίκορφο ή Τρίκορφο (1.940μ.), ο Βόσκος (1.858μ.), το Μάτι (1.956μ.) και το Αυγό (1.835μ.). Στην περιοχή υπάρχουν μονοπάτια εύκολα για τον απλό περιπατητή κα την οικογένεια, αλλά και μονοπάτια για πιο έμπειρους περιπατητές καθώς και μονοπάτια για τον απαιτητικό ορειβάτη αναρριχητή.

Ξεχωρίζει αρχικά το μονοπάτι της Αυλής. Από το εγκαταλελειμμένο χωριό της Παλιάς Αυλής υπάρχει ταμπέλα που ενημερώνει τον επισκέπτη για την ώρα που χρειάζεται αλλά και την απόσταση που πρέπει να διανύσει μέχρι να φτάσει στα κοντινότερα καταφύγια.

Ιδιαίτερου φυσικού κάλλους είναι και το μονοπάτι της Εικοσιφοίνισσας με αφετηρία το ιστορικό γυναικείο μοναστήρι της Εικοσιφοίνισσας, χτισμένο το 450 μ.Χ. σε υψόμετρο 550 μέτρων.

Πιο βατό είναι το μονοπάτι “Μαύρα νερά” που αποτελεί μια εύκολη διαδρομή, η οποία συνδέει το χωριό Νικήσιανη με τις δασικές εγκαταστάσεις που έχει κατασκευάσει το Δασαρχείο Καβάλας και βρίσκονται πάνω στον κεντρικό δασικό δρόμο του Παγγαίου. Η περιήγηση αυτή είναι ιδανική για όσους θέλουν να ξεκινήσουν μια «γνωριμία» με την πεζοπορία βουνού.

Το ξακουστό μονοπάτι της Μεσορόπης, τέλος, το οποίο καταλήγει στο καταφύγιο του Ορειβατικού Συλλόγου Καβάλας στα 1.650μ, κοντά στην κορυφή Αυγό, είναι σίγουρα το πιο «δροσερό» απ’ όλα καθώς το χαρακτηρίζει το υγρό στοιχείο. Όποιος επιλέξει να το εξερευνήσει θα ανακαλύψει τοπία σπάνιας φυσικής ομορφιάς με καταρράχτες και λίμνες, φιλόξενα κιόσκια για ξεκούραση, αλλά και παραδοσιακά ξύλινα γεφυράκια.

Για όσους επισκέπτες επιθυμούν να διανυκτερεύσουν στο βουνό και να συνεχίσουν την περιπλάνηση τους την επομένη υπάρχουν πέντε καλά οργανωμένα ορειβατικά καταφύγια. Πιο ψηλά από όλα, στα 1.750 μέτρα, βρίσκεται το καταφύγιο Στέργιος Χατζηγεωργίου που μπορεί να υποδεχθεί μέχρι 60 άτομα. Τα υπόλοιπα τέσσερα βρίσκονται στα 1.650, τα 1.550, τα 1.200 και τα 1.000 μέτρα.

Project Category

Καβάλα

Tags

Φύση

Πηλοθεραπευτήριο Κρηνίδων – Το Spa της φύσης

soliddop — Mon, 29 Jan 2024 09:44:47 +0000

Πηλοθεραπευτήριο Κρηνίδων – Το Spa της φύσης soliddop Mon, 01/29/2024 - 11:44

Πολύ κοντά στον φημισμένο αρχαιολογικό χώρο των Φιλίππων, στον οικισμό Κρηνίδες Καβάλας, λειτουργεί ένα από τα πλέον ιδιαίτερα spa παγκοσμίως, το οποίο, σύμφωνα με ιστορικές αναφορές, επισκεπτόταν ακόμη και ο βασιλιάς Φίλιππος της Μακεδονίας.

Με φόντο ένα καταπράσινο φυσικό περιβάλλον, το Πηλοθεραπευτήριο Κρηνίδων, όπου μπορεί κανείς να απολαύσει τα οφέλη του θεραπευτικού πηλού και των ιαματικών νερών, αποτελεί ιδανικό προορισμό για τους λάτρεις της ευεξίας και της σωματικής αλλά και πνευματικής χαλάρωσης.

Οι ιδιαίτερα θεραπευτικές ιδιότητες της λάσπης και του νερού των Κρηνίδων είναι γνωστές από την αρχαιότητα. Μάλιστα λέγεται πως ο βασιλιάς Φίλιππος της Μακεδονίας, αφού κατέλαβε και έδωσε το όνομα του στην πόλη των Φιλίππων, φρόντιζε να απολαμβάνει -σε κάθε ευκαιρία- το αναζωογονητικό λασπόλουτρό του στην εν λόγω περιοχή.

Κατά το παρελθόν, γεωλογικές, οικολογικές, βιολογικές, χημικές συνθήκες αλλά και πολύπλοκοι φυσικοί μηχανισμοί συντέλεσαν, ώστε να διαμορφωθεί το κατάλληλο περιβάλλον μέσα στο οποίο παρασκευάσθηκε και ωρίμασε με φυσικό τρόπο ο θεραπευτικός πηλός. Η θερμοκρασία της λάσπης στον φυσικό ταμιευτήρα αγγίζει τους 27 °C και η εφαρμογή του πηλού είναι ολική ή μερική, με εμβάπτιση του σώματος σ’ αυτόν ή με επάλειψη σε συγκεκριμένα σημεία του σώματος. Η πηλοθεραπεία έχει διπλή δράση: τοπική (στην επιφάνεια του δέρματος) και γενική (σε διάφορες λειτουργίες, χάρις σε ουσίες που διεισδύουν μέσα στον οργανισμό).

Οι επισκέπτες μπορούν να «κολυμπήσουν» μέσα στην λάσπη και να αφεθούν σε μία πρωτόγνωρη εμπειρία. Η υφή του πηλού προκαλεί μια μοναδική αίσθηση στο σώμα, το οποίο δεν βουλιάζει, αφού η πυκνότητα της λάσπης είναι μεγαλύτερη με αποτέλεσμα το κορμί να ωθείται στην επιφάνεια. Το γεγονός αυτό βοηθάει αισθητά στη χαλάρωση του σώματος, ενισχύει την ευκινησία των αρθρώσεων και συμβάλει στη βελτίωση της κυκλοφορίας του αίματος λόγω της υδροστατικής πίεσης.

O ιαματικός πηλός ενδείκνυται για ρευματολογικές διαταραχές (φλεγμονώδεις αρθροπάθειες κ.α.), μετατραυματική αγωγή (διαστρέμματα κ.α.), γυναικολογικές παθήσεις (διαταραχές εμμήνου κύκλου κ.α.), καρδιαγγειακές παθήσεις (φλεβίτιδα κ.α.), δερματικές παθήσεις (ψωρίαση κ.α.) καθώς και παθήσεις νευρικού συστήματος.

Όσον αφορά το ιαματικό νερό του Πηλοθεραπευτηρίου , με θερμοκρασία που αγγίζει τους 28 °C, αναζωογονεί το κορμί και τις αισθήσεις, ανοίγοντας τους πόρους και απομακρύνοντας τα νεκρά κύτταρα. Παράλληλα, χαλαρώνει το σώμα και αποτελεί ιδανικό θεραπευτικό μέσο για την αντιμετώπιση της ρευματοειδούς αρθρίτιδας, ρευματοπαθειών, ινομυαλγιών, πολλαπλών σκληρύνσεων, οστεοαρθρίτιδας ισχίου και γόνατος, εγκεφαλικών κ.α.

Την τελετουργία ενός ιαματικού μπάνιου μπορεί κανείς να τη βιώσει στο ανακαινισμένο μεταβυζαντινό λουτρό, το οποίο αποτελεί ένα πραγματικό στολίδι που μεταφέρει τον επισκέπτη πίσω στο χρόνο.

ΒΑΣΙΚΕΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΓΙΑ ΑΠΟΛΑΣΤΙΚΕΣ ΒΟΥΤΙΕΣ ΣΤΗ ΛΑΣΠΗ

Πριν «βουτήξετε» στη λάσπη, είναι απαραίτητη μία συνάντηση με τον γιατρό του συγκροτήματος προκειμένου να κάνετε μία σύντομη συζήτηση για το ιατρικό σας ιστορικό αλλά και για να σας μετρήσει την πίεση.

Ο φυσικός ταμιευτήρας με τη λάσπη διαθέτει «αντρικό» και «γυναικείο» τμήμα και προτού εισέλθετε σε αυτόν θα κάνετε ένα αναζωογονητικό ντουζ με ιαματικό νερό, που -ανάλογα τη ρυθμιζόμενη πίεση- προσφέρει μιας πρώτης τάξης μασάζ στο κορμί.

Μέσα στον ταμιευτήρα, ή αλλιώς «λασποπισίνα», υπάρχουν σχοινιά για να κρατηθείτε και να κινηθείτε με ευκολία μέσα στη λάσπη. Λόγω της άνωσης του σώματος δεν υπάρχει περίπτωση ούτε να κολλήσετε, ούτε να βουλιάξετε, ενώ μη διστάσετε να καλύψετε ακόμη και το πρόσωπο σας με τη λάσπη. Ιδανική διάρκεια για το πρώτο σας λασπόλουτρο είναι η μισή ώρα, ενώ στη συνέχεια θα πρέπει να «στεγνώσετε» στον ήλιο -για 5-10’-, ώστε να λάβει το σώμα σας όλες τις θεραπευτικές και καλλυντικές ιδιότητες της λάσπης.

‘Έπειτα ακολουθεί ξέπλυμα πάλι με ιαματικό νερό, το οποίο πέφτει με πίεση στο σώμα, απομακρύνοντας την λάσπη από όλα τα σημεία. Το ντους με ιαματικό νερό έχει θερμική επίδραση και λειτουργεί σαν μασάζ, επηρεάζοντας το δέρμα, το αναπνευστικό σύστημα, το κυκλοφορικό σύστημα, το νευρικό και το πεπτικό σύστημα.

Στις σύγχρονες και φιλόξενες εγκαταστάσεις του Πηλοθεραπευτηρίου Κρηνίδων, λειτουργεί επίσης ταβέρνα και κάμπινγκ που παρέχει τροχόσπιτα για διαμονή. Στη γύρω περιοχή θα βρείτε ακόμη παραδοσιακά εστιατόρια, ξενοδοχεία αλλά και ξενώνες που ικανοποιούν κάθε τύπο επισκέπτη.

Project Category

Καβάλα

Tags

Δραστηριότητες και Αθλητισμός